This is the life!

Σε μία λάθος εποχή.

2009-03-16T14:01:00.000-07:00

Ψάχνω να βρω το όνειρο της χαμένης ευτυχίας... Την αγάπη και την αλήθεια μέσα από όλο αυτό το ψεύτικο προσωεπείο της κοινωνίας μας.

Σε κάποιους ακούγεται μελαγχολικό, απαισιόδοξο και καταθλιπτικό! Είναι όμως κάτι αληθινό που νοιώθω εγώ. Έτσι όπως το ζώ εγώ.

Ο κόσμος των τρελών είναι δυσνόητος σε αυτή τη κοινωνία γιατί οτιδήποτε αληθινό και αυθεντικό το θεωρούμε τρελλό. Ακόμη και μέσα στο κόσμο των τρελλών υπάρχει μία δόση αλήθεια που τους κάνει ευτυχισμένους, χαρούμενους, πλήρεις.

Εμάς τι μας κάνει πραγματικά πλήρεις που θεωρούμε τους εαυτούς μας διαφορετικούς; ξέρουμε να αγαπάμε, να συμπονάμε, να δίνουμε πράγματα, να μοιραζόμαστε καταστάσεις, να κοιτάμε τους συνομιλητές μας στα μάτια κάθε φορά που τους μιλάμε, να πιάνουμε το χέρι του συντρόφου μας και να νοιώθουμε πλήρεις;

Κοιτάω τον ουρανό και θα θελα να ήμουν ένας άγγελος που θα κανε τους ανθρώπους ευτυχισμένους. Ίσως όμως και τότε να μουν δυστυχισμένος γιατί δεν υπάρχουν πλέον άνθρωποι... Μόνο μάζα.

Μία μάζα που τσαλαπατάει με μεγάλη ευχαρίστιση κάθε αληθινό συναίσθημα που ξεπροβάλλει σαν το μπουμπούκι του κάκτου μέσα στην έρημο.

Δε ξέρω τι είναι αγάπη, δε ξέρω τι σημαίνει έρωτας, κάνω απλές εικασίες. Δε το χω ζήσει και για αυτό αναρωτιέμαι πως είναι να σε αγαπάνε. Πως είναι να σε αγκαλιάζουν κάτω από το φώς του φεγγαριού και να κάνεις όνειρα που ελπίζεις να μοιραστείς με αυτόν που σε έχει αγκαλιά.

Φοβάμαι να κοιτάξω τους ανθρώπους στο πρόσωπο γιατί πίσω από τα αγγελικά τους πρόσωπα κρύβονται δαίμονες που το μόνο που θέλουν είναι να καταστρέψουν κάθε ίχνος συναισθήματος.

Τι σημαίνει να αγαπάς; τι να αγαπιέσαι; τι είναι ο έρωτας;

Μπορείς να πιάσεις το χέρι μου και να πετάξουμε μακρυά;

Περιμένω ανυπόμονα πλέον εσένα που θα με κάνεις να γελάω, να σε κοιτάω στα μάτια και να βλέπω αντι για το πρόσωπο σου, τη ψυχή σου. Κάθε τι που λαχταράς να στο προσφέρω χωρίς να περιμένω αντάλλαγμα, γιατί ένα κοιταγμά σου αληθινό θα ναι αρκετό για να μου δώσει δύναμη να προχωρήσω.

Να με φιλάς πεταχτά στο στόμα και να με γεμίζεις με δύναμη για να μπορώ να βαστίξω όλη αυτή την ζήλια και την κακία που κυριαρχεί γύρω μου.

Εσένα που φαντάζομαι κάθε βράδυ δίπλα μου να πάρεις σάρκα και οστά και αντί να κοιτάς μόνο το σώμα μου, να κοιτάς τα μάτια μου. Όσες φορές επέλεξα την αγάπη πήρα μίσος και όσες φορές επάλεξα το μίσος, αγάπη.

Μία αγάπη που καταρρέεί σαν τις στάχτες ενός ξύλου. Μπορείς εύκολα να παίξεις με τη στάχτη ακόμη και αν λερωθείς αλλά τη πλάθεις και όπως θές, ανεξάρτητα αν μετά θα φυσίξεις και θα σκορπίσεις αυτά τα μικροσκοπικά σωματίδια τρυγύρω.

Ίσως έχω γεννηθεί σε λάθος εποχή, με λάθος ανθρώπους τρυγύρω μου, με λάθος συναισθήματα, αυτό σημαίνει λάθος της φύσης.

Πιστεύω ακόμη στα παραμύθια. Στην αγάπη που έχει μεταλαχτεί σε έναν εφιάλτη για όποιον τη ψάχνει.

Δε ξέρω αν είναι παραισθήσεις από τα χάπια που παίρνω αλλά και πριν έτσι ήμουν. Άνθρωπος μέσα στο μαύρο που κυριαρχεί σε αυτή την απρόσωπη και άδικη κοινωνία.

Μία κοινωνία τσίρκο που προσποιούνται οι κλόουν ότι είναι ευτυχισμένοι και ας κλαίνε μέσα τους. Το κλάμα όμως δε δείχνει αδυναμία αλλά ανθρωπιά. Δυστυχώς το κλάμα ευδοκιμεί, η ανθρωπιά όμως σπανίζει.

Γιατί;;;;;;

2009-03-13T14:34:00.000-07:00

Δε ξέρω τι σημαίνει απαισιοδοξία, κατάθλιψη ή στενχώρια, ξέρω όμως να εκφράζω πως αισθάνομαι μέσα μου.

Όταν γελάω καταλαβαίνετε πως είμαι χαρούμενος, όταν κλαίω πως είμαι στεναχωρημένος, όταν πονάω ότι είμαι μόνος πίσω από μία οθόνη και απλά γράφω.

Δεν έχω μάθει να φοράω μάσκες! Κάθε τι που νοιώθω το λέω ή το γράφω αντίστοιχα! Σημασία δεν έχει τι εισπράττει ο καθένας αλλά το τι πραγματικά εισπράττω εγώ.

Πόσο πολύ πονάω που περιμένω εσένα, εσένα που μπορείς να με κάνεις να γελάω, να ξεχνάω κάθε τι που με στεναχωρεί.

Εσένα που δεν κοιμόμουν όλο το βράδυ γιατί δεν ήθελα να ξεσκεπαστείς και να μου κρυώσεις.

Εσένα που σε χαϊδευα όλο το βράδυ και κούρνιαζες γλυκά στην αγκαλιά μου.

Εσένα... Που ήσουν ο "ΕΝΑΣ" για μένα.

Εσύ που με δέχτηκες όπως ήμουν και με φίλαγες το πρωί πρίν φύγεις για δουλειά ακόμη αν μύριζε η ανάσα μου...

Εσύ που μου έλεγες να μην σταματήσω να σε φιλάω την ώρα που μαγείρευες.

Εσύ που με συμβούλευες να προσέχω...

Εσύ που με ζήλευες!

Εσύ...

Χάθηκες μία μέρα ξαφνικά μέσα στο πλήθος! Εκεί που ξεχώριζες και με κράταγες σφικτά, έφυγες μια πρωία χωρίς ένα γιατί και με παράτησες σαν ένα σκυλί στη μέση του δρόμου.

Είσαι μεγάλος, τα περιοδικά πεθαίνουν να σε περιλαμβάνουν μέσα, το ίδιο και οι εφημερίδες, η καρδιά μου όμως ήθελε κάτι άλλο από υστεροφημία και δημοσιότητα. Ένα κοιταγμά σου θα ήταν αρκετό, μία αγκαλιά ένα όνειρο!

Αποφάσισα με εσένα να είμαι ειλικρινής, να σε κοιτάω στα μάτια την ώρα που σε φιλάω χωρίς τύψεις για να δείς πραγματικά ποιός είμαι.

Γιατί έφυγες αγάπη μου έτσι ξαφνικά; τί σου έκανα; δώσε μου μία απάντηση σε παρακαλώ για να μπορώ να κοιμάμαι ήσυχος τα βράδυα!

Δε θέλω τίποτα άλλο εκτός από το να είσαι καλά ένα γιατί!

Γιατί;;;;;;;;;;

Σου μιλάω...

2009-03-12T16:30:00.000-07:00

Σε εσένα μιλάω... Που με έπαιρνες αγκαλιά και με έσφιγκες δυνατά για να μη σου φύγω!

Σε εσένα μιλάω που μου έστελνες που και που μηνύματα πως σου λείπω...

Σε εσένα μιλάω που σου είπα ότι είμαι φορέας και με αγκάλιασες.

Σε εσένα μιλάω που μου έκανες έρωτα και με κοίταζες μέσα στα μάτια.

Σε εσένα μιλάω που μία μέρα ξαφνικά ξέχασες τα πάντα και αποφάσισες να εξαφανιστείς από τη ζωή μου...

Σε εσένα μιλάω που το βραδυ που πέφταμε για ύπνο με έσφιγκες στην αγκαλιά σου σαν να ήμουν το αγαπημένο σου αρκουδάκι.

Σε εσένα μιλάω που σου εξομολογήθηκα το πόσο πολύ είμαι ερωτευμένος μαζί σου...

Σε εσένα μιλάω που σου είπα ότι με έβγαλες μέσα από το σκοτάδι που ζούσα...

Σε εσένα μιλάω που είμασταν με τους φίλους σου και περίμενα ένα κοιταγμα σου για να χαμογελάσω...

Σε εσένα μιλάω που πηγαίναμε βόλτες και μου κράταγες σφικτά το χέρι!

Σε εσένα μιλάω που μου είχες πει ότι είσαι ερωτευμένος μαζί μου!

Σε εσένα μιλάω που πλέον δεν μου απαντάς σε κανένα μήνυμα.

Σε εσένα μιλάω που με έκανες να κοιτάω το κινητό μου ανα πέντε λεπτά, μήπως μου έστειλες έστω ένα μήνυμα!

Σε εσένα μιλάω που κατέστρεψες μία απλή μέρα ότι πιο αγνό είχα μέσα μου.

Σε εσένα μιλάω που έφυγες από τη ζωή μου χωρίς ένα λόγο.

Σε εσένα μιλάω...

Δε με ακούς... Δεν άκουσες ποτέ τη καρδιά μου πως χτυπούσε δυνατά κάθε φορά που ήμουν στην αγκαλιά σου.

Δεν άκουσες ποτέ όσα σου έλεγα, γιατί αν είχες ακούσει έστω τα μισά θα' σουν εδώ τώρα.

Μακάρι να μπορούσες να με ανοίξεις στα δύο και να έβλεπες με τα ίδια σου τα μάτια πόσο πολύ πονάω που δεν είσαι εδώ!

Με έκανες να πιστέψω σε εσένα, σε όλα όσα μου έλεγες ότι νοιώθεις για΄μενα. Με έκανες να νοίωσω γεμάτος και ξαφνικά μου τα παίρνεις όλα πίσω...

Εύχομαι ο λόγος που το κανες αυτό να άξιζε...

Να σαι πάντα καλά....

Lonely soul

2009-03-11T02:19:00.000-07:00

Προσπαθώ καθημερινά να βρώ μία χρυσή τομή στους ανθρώπους, κάτι που θα με κάνει να καταλάβω πως σκέφτινται, πως δρούν και πως πάνω από όλα βλέπουν τα διάφορα πράγματα σε αντίθεση με εμένα.

Δε μπορώ να καταλάβω, είναι όλοι τους τόσο πολύ περίπλωκοι, κλεισμένοι μέσα σε ενα καβούκι που δεν ξέρω από τι τους προστατεύει. Ένας ψεύτικος κόσμος που έχει γίνει χειρότερος και από ζούγκλα. Τα άγρια ζώα θα σκοτώσουν μόνο όταν πεινάνε, εμείς όμως σκοτώνουμε καθημερινά τα όνειρα, τις φιλοδοξίες και τα συναισθήματα των γύρω μας.

Ενώ έχουμε μυαλό και λόγο έχουμε φτάσει να είμαστε χειρότεροι από τα ζώα της ζούγκλας. Δε ξέρω πια λέξη θα άρμοζε για να μας χαρακτηρίσω, ίσως επειδή δεν είμαι τόσο μορφωμένος για να μπορώ να επικοινωνήσω όπως πιστεύουν κάποιοι. Ξέρω πάντως πως ο κόσμος μας είναι ένα χάρτινο κουτί που απλά διαλύεται συνεχώς. Χάρτινα όνειρα, χάρτινες σχέσεις που όλα αυτά οδηγούν σιγά σιγά σε έναν κόσμο ψευδαισθήσεων.

Στη ζούγκλα τα ζώα θα μοιραστούν το θήραμα τους με τα υπόλοιπα μέλη της αγέλης. Εμείς δεν μοιραζόμαστε τίποτα, έχουμε γίνει οι απόλυτοι ατομικιστές. Η πάρτη μας όπως πολλοί λένε. Όλοι ζουν πλέον για το "φαίνεσθαι", για κάτι ψεύτικο και ανύπαρκτο.

Τσαλαπατάνε την είλικρίνεια, μεταχειρίζονται τους συνανθρώπους τους, πετάνε στο κάδο των αχρήστων τα συναισθήματα που τρέφει κάποιος για αυτούς και συνεχίζουν την ίδια μίζερι και άθλια ζωή τους. Το να βρείς ανθρωπιά μέσα σε μία κοινωνία δαιμόνων σημαίνει πως κατα λάθος πήγες στη κόλαση και ο φύλακας άγγελος σου σε έβγαλε απο κεί μέσα και σου έδωσε μία θέση στο παράδεισο.

Ακόμη και στη κόλαση όμως δεν πρέπει να ναι τόσο απάνθρωπα όπως είναι εδώ. Ίσως εδώ είναι η πραγματική κόλαση που διδάσκει η δήθεν ευλογημένη εκκλησία μας. Περιτρυγιριζόμαστε από ψέμματα, υποκρισία και διπροσωπία, τι άλλο θέλουμε; αυτά μας φτάνουν και μας περισσεύουν.

Πολλές φορές προσπαθώ να το παίξω χαρούμενος, τρελλός και ευχάριστος άνθρωπος, θεωρώντας με πολλοί φίλοι ή σχέσεις υπερβολικό. Δε μπορώ να καταλάβω! Υπάρχει γύρω μας μία τεράστια υπερβολή δυστυχίας και πόνου, είναι υπερβολή το να γελάς και να προσπαθελις να ξεφύγεις μέσα από το καζάνι της δυστυχίας;

Η καλύτερη επένδυση τελικά είναι στη τράπεζα με ένα κλειστο δάνειο. Οι άνθρωποι είναι χειρότερες φούσκες και από το χρηματιστίριο, σκάνε πολύ γρήγορα και πονάει. Το δάνειο πάλι θα σου προσφέρει ένα σπίτι ή δεν ξέρω και εγώ τι! Οι άνθρωποι παίρνουν πράγματα από τους γύρω τους, δεν σταματάνε και όταν έχουν πάρει αρκετά σε παρατάνε σαν να μην υπήρξες ποτέ στη ζωή τους.

Σε βλέπουν στο δρόμο και δεν σου λένε ούτε ένα τυπικό "γεια", σε προσπερνάνε για να μην ρίξουν τον υπερμετρο εγωισμό τους και φθείρουν το ακόμη πιο ψεύτικο φαίνεσθαι που έχουν διαμορφώσει γύρω από το όνομα τους.

Οι αρχαίοι Έλληνες μπορεί να μην διέθεταν τα σημερινά μέσα μεταφοράς, ζωής και έργων, μας έμαθαν όμως πως κάποιος απλός άνθρωπος μπορεί να αποκτήσει υστεροφημία μέσα από το λόγο του και τα έργα του. Εμείς που έχουμε βελτιώσει το βοιωτικό επίπεδο ζωής μας, καταφέραμε να τα καταρίψουμε όλα και να γίνουμε μία μάζα.

Άβουλοι....

Ψεύτες

2009-03-10T15:44:00.001-07:00

Ψεύτες και υποκριτές είναι οι δύο λέξεις που θα μπορούσα να χαρακτηρίσω τους περισσότερους άνδρες. Παρτάκιδες που απλά κοιτάνε τη καύλα τους και τίποτα πέρα από αυτό.

Γνωρίζεις κάποιον 20 χρόνια μεγαλύτερο σου, σου αρέσει πολύ και του λές πως ενδιαφέρεσαι να γίνει κάτι παρα πάνω πέρα από ένα καλό σεξάκι. Βλέπεις πως συμφωνεί με το τρόπο του, σε παίρνει αγκαλιές, σε φροντίζει και του ανταποδίδεις όλα τα προαναφερθεντα κατα το μέγιστο δυνατό.

Αποφασίζεις να του ανοίξεις τη καρδιά σου, να του πεις πως είσαι οροθετικός, να τον βάλεις μέσα στη καθημερινότητα σου. Δέχεται το γεγονός ότι είσαι φορέας και αντί να φύγει σε παίρνει αγκαλιά. Όλα αυτά όμως μόνο όταν είστε από κοντα.

Όταν του στένεις ένα απλό μήνυμα δεν μπορεί να σου απαντήσει, όταν τον παίρνεις τηλέφωνο δεν μπορεί να το σηκώσει, βλέπεις είναι τόσο απασχολημένος που ακόμη και όταν πάει για κατούρημα δεν βρίσκει καν το χρόνο να σου απαντήσει έστω σε ένα μήνυμα ότι είναι καλά.

Κάνεις πίσω και δίνεις τόπο στην οργή γιατί απλά αρχίζεις και νοιώθεις κάτι για αυτόν τον άνθρωπο. Φτάνει όμως μία μέρα που σου λέει πως είσαι πολύ μικρούλης για αυτόν. Απλά, τρελένεσαι! Λές :" όταν με πήδαγες δεν σκεφτόσουν ότι είμαι πολύ μικρούλης για' σένα".

Σε κάποιους η τελευταία μου φράση θα ακουστεί ίσως πολύ προσβλητική, είναι όμως η αλήθεια! Δεν τον ενόχλησε φυσικά όταν έκανε έρωτα με έναν κατα 20 χρόνια μικρότερο του γιατί πολύ απλά "την έβρισκε" που πήγαινε με έναν μικρότερο του και έβλεπε ότι περνάει ακόμη η μπογιά του.

Μα πόσο μεγάλη διπροσωπία διακατέχει αυτό το κόσμο πια! Το πιο τρελό είναι ότι αυτός ο ώριμος άνδρας δεν είχε ποτέ το θάρρος να σου πεί ευθέως ότι απλά θέλει να περνάτε καλά, ενώ εσύ αντίθετα δνε του έκρυψες ποτε τα συναισθήματα σου.

Μη με ρωτήσεις τη θεωρώ μεγαλύτερο λάθος! Αν δηλαδή φταίς εσύ που του ανοίχτηκες ή αυτός που δεν ξεκαθάρισε τι πραγματικά θέλει από σενα! Και εγώ αυτή τη στιγμή που γράψω προσπαθώ να βρώ μία απάντηση!

Σίσουρα δεν είναι μεγάλη απαίτηση να σου απαντήσει σε ένα μήνυμα, ούτε να σε πάρει ένα τηλέφωνο, αλλά όπως φαίνεται, είναι μεγάλο πράγμα το να ζητάς να ξεκαθαρίσει τι πραγματικά θέλει από σενα.

Πολύ μεγάλο πράγμα η ειλικρίνεια. Θέλει κότσια και με΄γαλα αρχίδια. Οι γυναίκες τουλάχιστον αν και δεν τα έχουν κυριολεκτικά αρχίδια τα έχουν τουλάχστον μεταφορικά γιατί αυτές ως επί το πλείστον σέβονται τα παντελόνια που φοράνε!

Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός λένε μέχρι να βρεθεί ο επόμενος διπρόσωπος στο δρόμο σου και να σου ξανα ξύσει τη πληγή. Λυπάμαι είλικρινά, λυπάμαι γιατί όπως φαίνεται όλοι θέλουν τη μέθοδο γραμματόσημο! Κανείς δεν εκτιμάει τίποτα παρα μόνο τη πάρτι του!!!

Ευχαριστώ τουλάχιστον που αντιμετώπισε το θέμα μου περί hiv με ωριμότητα, είχε αν μη τι άλλο ελάχιστη, όχι όμως τόση για να υποστηρίξει τα 20 χρόνια διαφοράς ηλικίας που είχε από μένα, γιατί αν μη τι άλλο εγω αν και μικρότερος ήμουν είλικρινής!

έχω μάθει πως στον έρωτα δεν υπάρχει διαφορά ηλικίας. Δεν υπάρχει μορφωτικό επίπεδο. Υπάρχει ή μάλλον θα έπρεπε, ειλικρίνεια και σεβασμός. Τα δύο μεγάλα όπλα των ανθρώπων που τους κάνει να διαφέρουν από τα άλλα ζώα.

Πάμε

2009-03-09T05:31:00.000-07:00

Πάμε αγάπη μου.

"Για που;"

Μη ρωτάς απλά πιάσε το χέρι μου και ακολούθησε με.

Θα φύγουμε. Μακρυά, θα πάμε κάπου που δεν υπάρχει μίσος, κακία, φόβος.

"Υπάρχει τέτοιο μέρος;"

Ναι μωρό μου, υπάρχει... Είναι ένας κόσμος φτιαγμένος για μας. Εκεί θα σε έχω για πάντα, γιατί εκεί δε θα μου πάθεις κανένα κακό. Θα' μαστε μαζί μακρυά από όλη τη κακία που διακατέχει αυτό το κόσμο.

Θα σε έχω στην αγκαλιά μου για πάντα και θα βυθιζομαι μέσα στον ουρανό των ματιών σου.

Αυτός ο κόσμος μωρό μου είναι πολύ απρόσωπος και κακός για μας μωρό μου. Θέλω να πιάσεις το χέρι μου σφικτά και να μην το αφήσεις ποτέ.

" Μα το ποτέ και το πάντα είναι μεγάλες λέξεις."

Για αυτούς που δεν έχουν μάθεί να αγαπάνε μωρό μου.

Κάθε φορά που σε κοιτάω χαμογελάω και νοιώθω πλήρης, κάθε φορά που σε αγκαλιάζω, συμπληρώνομαι. Δε θέλω να σε χάσω και πάνω από όλα να μου πληγωθείς. Όχι, τώρα που ήρθες και ομόρφηνες τη ζωή μου.

Λένε πως δεν υπάρχουν άγγελοι. Εσύ όμως είσαι η εξαίρεση. Είσαι ο άγγελος που ήρθε ξαφνικά στη ζωή μου και της έδωσες νόημα και ουσία. Κάθε φορά που είμαι πιεσμένος, στεναχωρημένος ή νευριασμένος σε κοιτάω μέσα στα καταγάλανα ματάκια σου και εξαφανίζονται όλα δια μαγείας.

Ακόμη και αν ο καιρός είναι συννεφιασμένος ή έχουμε χειμώνα και όλη η πλάση είναι νερκή, εσύ μου φέρνεις την άνοιξη μέσα μου. Ότι κακό και να μου συμβει αύριο, ακόμη και να πεθάνω, δε με νοιάζει γιατί νοιώθω ολόκληρος άνθρωπος, γεμάτος. Δε πίστευα στον έρωτα και την αγάπη, τα θεωρούσα πολύ ξεπερασμένα και κλισέ για μενα. Δε περίμενα ότι θα μου συνεβαινε εμένα αυτό, το να κοιτάω κάποιον στα μάτια και να του λέω ότι τον αγαπώ.

Πάμε άγγελε μου, το που δεν το ξέρω, ξέρω όμως πως θα μαστε ευτυχισμένοι ο ένας δίπλα στον άλλον.

Αγάπα με

2009-03-08T14:26:00.000-07:00

Λένε πως τα μάτια ειναι ο καθρέφτης της ψυχής μας. Πόσοι άραγε μπορούν να δουν μέσα στα μάτια μας και να καταλάβουν ποιοι πραγματικά είμαστε; Να καταλάβουν τα συναισθήματα μας, τις ανάγκες μας, τα θέλω μας;

Κανείς! Όλα τα σκεπάζει η επιφάνεια! Όλα τα σκεπάζει η εκμετάλλευση. Oι σχέσεις είναι κάτι σαν το Τζόκερ, το κερδίζει ένας υπερτυχερός από τα τόσα εκατομμύρια ανθρώπων που συμμετέχουν.

Δε μπορούμε να τα έχουμε όλα στη ζωή. Καλούς φίλους, λεφτά, δόξα, αγάπη, λεφτά κτλ. Ο θεός τα μοιράζει όλα. Αυτό που πονάει όμως πιο πολύ είναι η έλλειψη αγάπης, το να έχεις δίπλα σου αυτόν που πραγματικά ποθείς, αγαπάς και θέλεις να μοιραστείς το υπόλοιπο της ζωής σου με αυτόν.

Πολύ ονειρικό θα' λεγαν κάποιοι για αυτή τη κοινωνία. Μα μέσα από τα παραμύθια και τα όνειρα έχουμε μάθει όλοι να ζούμε, να ελπίζουμε και να βάζουμε στόχους! Δε θέλησα ποτέ να γίνω διάσημος, δε θέλησα ποτέ να αποκτήσω αμύθυτα πλούτη, δεν ζήτησα τίποτα από το θεό παρα μόνο τον "ΕΝΑΝ".

Είμαι μισός άνθρωπος και θα παραμείνω. Λείπει το άλλο μου μισό και έτσι μένω μισός. Η γυναίκα στο ποίημα του Γιάννη Ρίτσου :" H σωνάτα του Σελωνόφωτος " λέει στο νέο που την ακούει να μιλάει :" άσε με έρθω μαζί σου.... ". Πνιγόταν, τη σκότωνε αυτή η μοναξιά που κυρίευς τη ζωή της.

" Άσε με να έρθω μαζί σου... ", άσε με να σου κρατάω το χέρι, να σε χαϊδεύω, να σε αγαπάω! Πολύ ιδανικό για μία κοινωνία που οι άνθρωποι της έχουν εκπορνεύσει και το τελευταίο στοιχείο αγάπης που υπήρχε μέσα τους. Μία ακατάπαυστη εκπόρνευση που απλά οδηγεί στη μοναξιά, στην αποξένωση, στη δυστυχία.

Εκπορνεύουμε τους ίδιους μας τους εαυτόυς και καλύπτουμε την πιο σημαντική μας ανάγκη για αγάπη με ακριβά ρούχα, κινιτά, αυτοκίνιτα, και ότι άλλο χρειαζόμαστε προκειμένου να νοιώσουμε έστω για μία μέρα σημαντικοί και ξεχωριστοί. Το κενό όμως παραμένει...

Κάποτε κρίναμε ανάλογα με το χαρακτήρα των συνανθρώπων μας, σήμερα τον κρίνουμε από το ψεύτικο φαίνεσθαι που έχει. Όσο πιο σικάτος και ντελικάτος είναι τόσο περισσότερο τον εκτιμούμε, ασχέτως αν μέσα του είναι κενός όπως ένα άδειο κουτί.

Σταματίσαμε σαν ρολόγια που χτυπάνε να αγαπάμε, να σεβόμαστε και να νοιαζόμαστε για τον άνθρωπο που έχουμε δίπλα μας, είτε αυτός λέγεται φίλος, είτε σύντροφος.

Mία πραγματική ιστορία

2009-03-02T15:58:00.000-08:00

Ουάσιγκτον. Σταθμός του μετρό. Ενα κρύο πρωινό τον Γενάρη του 2007.

Έπαιξε έξι κομμάτια του Μπαχ για περίπου 45 λεπτά. Στο διάστημα αυτό, περίπου 2 χιλιάδες
άτομα πέρασαν από το σταθμό, οι περισσότεροι καθ'οδόν για τη δουλειά τους. Μετά από 3 λεπτά
ένας μεσήλικας πρόσεξε οτι κάποιος έπαιζε μουσική. Βράδυνε το βήμα του, σταμάτησε για λίγα
δευτερόλεπτα και μετά προχώρησε βιαστικός για τον προορισμό του.

4 λεπτά αργότερα ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο: μια γυναίκα έριξε τα χρήματα
στο κουτί του και χωρίς να σταματήσει συνέχισε το δρόμο της.
6 λεπτά, ένας νεαρός έγειρε στον τοίχο για να τον ακούσει, μετά κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε
να περπατά.
10 λεπτά, ένα αγοράκι 3 ετών σταμάτησε, αλλά η μητέρα του το έσυρε βιαστικά να συνεχίσει,
καθώς το παιδί σταμάτησε για να δει τον βιολιστή. Τελικά η μητέρα έσπρωξε δυνατά το παιδί και
το παιδί ξανάρχισε να περπατά γυρνώντας ολοένα το κεφάλι προς τα πίσω. Την ίδια αντίδραση
είχαν και πολλά άλλα παιδιά. Όλοι, χωρίς εξαίρεση, οι γονείς τα πίεζαν να προχωρήσουν.

45 λεπτά: ο μουσικός συνέχισε να παίζει. Μόνον 6 άνθρωποι είχαν για λίγο σταματήσει.
Περίπου 20 άτομα του άφησαν χρήματα χωρίς να διακόψουν το ρυθμό τους. Συγκέντρωσε
συνολικά 32 δολλάρια.

1 ώρα: τελείωσε το παίξιμο και μια σιγή απλώθηκε παντού. Κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δεν
χειροκρότησε ούτε υπήρξε έστω κάποιο ίχνος αναγνώρισης.

Κανείς δεν το 'ξερε, αλλά ο βιολιστής ήταν ο Τζόσουα Μπελ, ένας από τους καλύτερους μουσικούς
του κόσμου. Επαιξε ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια που έχουν ποτέ γραφτεί, με ένα βιολί αξίας
3.5 εκατομμυρίων δολαρίων. Δύο μέρες νωρίτερα, ο Τζόσουα Μπελ είχε γεμίσει ασφυκτικά ένα
θέατρο στη Βοστώνη, σε συναυλία που η μέση τιμή του εισιτηρίου άγγιξε τα 100 δολάρια.

Πρόκειται για πραγματικό γεγονός. Ο Τζόσουα Μπελ έπαιξε ινκόγκνιτο στο σταθμό του μετρό
στα πλαίσια ενός κοινωνιολογικού πειράματος που οργάνωσε η Ουάσιγκτον Ποστ για την αντίληψη,
το γούστο και τις προτεραιότητες των ανθρώπων. Το ερώτημα που προέκυψε: σε ένα ουδέτερο
περιβάλλον και σε ακατάλληλη ώρα, μπορούμε να αντιληφθούμε την ομορφιά; Σταματούμε για να
την απολαύσουμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο όταν εκδηλώνεται σε ασυνήθιστα χωροχρονικά ´
πλαίσια;

Ένα συμπέρασμα που πιθανώς μπορεί να εξαχθεί από το συγκεκριμένο πείραμα είναι:
Αν δεν έχουμε ένα λεπτό για να σταματήσουμε και ν'ακούσουμε έναν από τους καλύτερους
μουσικούς του κόσμου να παίζει ένα από τα ωραιότερα κομμάτια που γράφτηκαν ποτέ, με ένα
από τα ομορφότερα μουσικά όργανα .... πόσα άλλα πράγματα χάνουμε άραγε.

" Πόρνες "

2009-02-26T13:16:00.000-08:00

Τέλος πια! Φτάνει, ως εδώ!

Είμαστε όλοι πόρνες τελικά!

Πόρνες που δεν πληρωνόμαστε για τις υπηρεσίες μας!

Πόρνες πουλημένες!

Πόρνες...

Σέρφαρα μέσα στο internet, εδώ και δύο χρόνια είχα ένα profile στο gaydar και στο gayromeo. Σήμερα απαλλάχτηκα οριστικά και από τα δύο! Σιχάθηκα τον εαυτό μου. Έψαχνα για έναν λογικό άνθρωπο, που να μπορεί να μιλήσει και να πεί δύο κουβέντες εκτός από το πόσο τον έχω, τι γουστάρω στο σεξ κτλ.

Κοίταζα διάφορα profiles και το μόνο που έβλεπα ήταν πούτσες και κώλοι σε κοινή θέα. Πόύτσες καυλωμένες , ξεκαύλωτες και κώλοι τουρλωμένοι που περιμένουν με απελπισία να γεμίσουν...

Αϊδίασα, μου ήρθε να ξεράσω. Αναρωτιώμουν τελικά αν όλο αυτό το χρονικό δίαστημα που έμπαινα στα συγκεκριμένα sites μίλαγα μόνο με πούτσες και κώλους και όχι με ανθρώπους! Ένοιωσα σαν πουτάνα, με τη διαφορά ότι οι πουτάνες τουλάχιστον πληρώνονται για τις υπηρεσίες τους. Έμπαινα μέσα σε ένα μπουρδέλο που το μόνο που ψάχνουν όλοι είναι ένα χύσιμο, να ξεκαυλώσουν απλά!

Αϊδίασα που ο καθένας τους εκεί μέσα έχει σχεδόν από τρία profiles, ένα που ψάχνει να παρθεί, ένα hiv και ένα με το οποίο μπαίνει για να κράξει κόσμο. Άτομα που ξέρω φατσικά, καθότι το Γκάζι είναι μία μικρή κοινωνία, μου μιλάγανε στο hiv profile και μου λέγανε και εκείνοι για την οροθετικότητα τους, άτομα που ξέρω ότι έχουν και άλλο profile στο οποίο εκθιάζουν το πούτσο τους ή το κωλο τους.

Πόρνες, είναι το λιγότερο που θα μπορούσα να πω και να χαρακτιρίσω τους εαυτούς μας. Δε θέλω να μαι έτσι όμως και για αυτό τα έσβησα όλα, αν είναι να γίνω πόρνη ας γίνω αλλά τουλάχιστον θα ξέρω πως θα πληρωθώ για τις υπηρεσίες που προσφέρω.

Έχει καταντήσει ο έρωτας και η αγάπη ένα γαμήσι. Δε σεβόμαστε το σώμα μας, τον ίδιο μας τον εαυτο και τα βγάζουμε όλα φόρα παρτίδα... Πάρε κόσμε να χεις! Λές και δεν έχουμε ξανα δεί πούτσα ή κώλο στη ζωή μας, πρέπει να τα βγάλουμε όλα στη δημοσιότητα!

Όλες οι συζητήσεις είναι για αν τον έχεις μεγάλο ή μικρό, αν γαμιέσαι καλά, αν κάνεις καλές πίπες, αν σου αρέσει το kinky sex, αν γουστάρεις καντίλια κτλ. Μόνο ο τιμοκατάλογος λείπει για να δέσει το γλυκό!

Ντροπή μας! Είναι ειλικρινά να ντρεπόμαστε που έχουμε γίνει ένα μεγάλο γαμήσι, χάσαμε την ουσία των πραγμάτων, την ανθρώπινη επικοινωνία και το άγκιγμα και κοιτάμε πως θα ξεσκιστούμε με όσους περισσότερους γίνεται! Ήθελα να' ξερα όποιος παρθεί με τους περισσότερους άνδρες κερδίζει κάτι;

Καλά κάνει η κοινωνία και δεν μας δέχεται, γιατί αν μας δεχτεί θα την κάνουμε ένα τεράστιο μπουρδέλο! Ένα απλό παράδειγμα της κατάστης στο μπουρδέλο : " ΕΧΩ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ!!!!!!!!!!!!! ΨΑΧΝΩ ΕΝΑΝ ΠΑΘΗΤΙΚΟ,AKOMΠΛΕΞΑΡΙΣΤΟ,ΠΟΛΥ ΑΡΡΕΝΩΠΟ!! ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ,ΑΛΛΑ ΝΑ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ ΝΑ ΝΤΥΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΦΕΡΘΕΙ ΣΑΝ ΞΕΚΩΛΙΑΡΑ ΠΟΥΤΑΝΑΡΑ!!! .ΝΑ ΕΧΕΙ ΧΩΡΟ!!!!!!!! " αυτοί είμαστε!

Με τα μάτια....

2009-02-26T12:35:00.000-08:00

Σήμερα είχα μία πολύ όμορφη μέρα, βγήκα έξω για καφέ με έναν πολύ καλό φίλο, μιλήσαμε, γελάσαμε και γενικότερα βγήκα από την καθημερινή φθορά.

Καθώς πήγαινα στη δουλειά μου, είδα μία κοπέλα γύρω στα 26, τυφλή να περπατάει στο δρόμο. Ήταν ειλικρινά πανέμορφη, γλυκήτατη, κουνούσε αριστερά-δεξιά το μπαστούνι της και περπατούσε κανονικά. Είπα μέσα μου : " Θεέ μου, σε ευχαριστώ που με έχεις αρτιμελή... ", συνέχισα να περπατάω και κατάλαβα πως αυτό που είπα από μέσα μου ήταν η μεγαλύτερη ανοησία.

Αν και αρτιμελής, είμαι ανάπυρος. Όχι, στο σώμα, αλλά στη ψυχή. Μπορεί να βλέπω, να περπατάω, να ακούω, να αισθάνομαι. Όλα αυτά είναι όμως πλασματικά, εικονικά, ψεύτικα. Όλοι έχουμε να βλέπουμε αυτό που θέλουμε να δούμε, ακούμε, αυτό που θέλουμε να ακούσουμε, αισθανόμαστε ότι θέλουμε να αισθανθούμε.

Όλα είναι ψεύτικα. Η κοπέλα αυτή που με τόση περιφάνεια θαύμασα, ίσως δεν έχει δεί ποτέ το φώς, ίσως δεν ξέρει πως είναι τα χρώματα, εκτός του μαύρου, ίσως δεν ξέρει τι σημαίνει ομορφία ή ασχήμια. Ξέρει όμως να ξεχωρίζει όλα τα προαναφερθεντα καλύτερα από όλους εμάς, γιατί απλά κοιτάει με τα μάτια της ψυχής.

Δεν κοιτάει για τον τέλειο άνδρα με την απερίγραπτη ομορφιά γιατί δεν μπορεί να την δει, δεν μπορεί να την αντιληφθεί, κοιτάει όμως κάπου αλλού σε βάθος, με νόημα και ουσία, κάτι που όλοι εμείς αγνοούμε γιατί κοιτάμε με τα μάτια μας μόνο!

Αγνοούμε την ψυχή, την ουσία, την επαφή, την αγάπη. Σήμερα συνειδητοποίησα πως δεν είναι η κοπέλα που είδα τυφλή αλλά όλοι εμείς που κοιτάμε για αγάπη που θα έχει το τέλειο σώμα και τα τέλεια χαρακτηριστικά...

Εμείς είμαστε αυτοί που βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος. Δεν πρέπει να λυπούμαστε τα άτομα που δεν βλέπουν με τα μάτια, γιατί βλέπουν καλύτερα από μας και σε βάθος, εμάς πρέπει να λυπούμαστε!

Μα, φυσικά δεν σας αφορά!

2009-02-22T05:49:00.000-08:00

Με βάση το σχόλιο που έγινε στην ανάρτηση " Αγάπη & hiv " : "Αν δεν σου χτυπήσει την πόρτα πολύ δύσκολα θα ασχοληθείς.Καλώς ή κακώς.", έχω να κάνω μία παρατήρηση!

Φυσικά και δεν αφορά κανέναν ο ιός hiv, φυσικά και πρέπει να σας είναι αδιάφορο! Άλλωστε τι σας νοιάζει, σας αφορά; όχι, βέβαια, δεν σας αφορά! Δεν υπάρχει στη ζωή σας, παρα μόνο στη ζωή αυτών που έχουν μολυνθεί!

Τι σημασία έχει αν 15.000 άνθρωποι μολύνονται καθημερινά από τον ιό; εσάς και πάλι δεν σας αφορά! Τι σημασία έχει που παιδιά στην Αφρική δεν έχουν γνωρίσει τους γονείς του επειδή πέθαναν απο AIDS; Εσάς και πάλι δεν σας αφορά. Τι σημασία έχει που παιδιά επίσης στην Αφρική δεν φτάνουν μέχρι την ηλικία των 6 ετών επειδή πεθαίνουν από ΑIDS;Εσάς και πάλι δεν σας αφορά. Τι σημασία έχει αν τα κρούσματα των φορέων αυξάνονται ραγδαία σε όλες τις αναπτυσσόμενες χώρες;Εσάς και πάλι δεν σας αφορά. Τι σημασία έχει αν ο σύντροφός σας είναι φορέας και δεν το γνωρίζει; Εσάς και πάλι δεν σας αφορά. Τι σημασία έχει που σε πέντε χρόνια θα έχουν μολυνθεί άλλα 6.0000.0000 άνθρωποι σε όλο το κόσμο; Εσάς σίγουρα δεν σας αφορά. Τι σημασία έχει να χρησιμοποιείτε προφυλακτικό; Αφού δεν σας αφορά!

Σίγουρα δεν σας αφορά, σίγουρα το προσπερνάτε σαν να μην υπάρχει και όμως υπάρχει. Δε ξέρω αν είμαι ο πιο κατάλληλος άνθρωπος για να μιλήσω για αυτό, αλλά σίγουρα μπορώ να πώ μία πικρή αλήθεια!

Και εμένα δεν με αφορούσε πριν κολλήσω, και εγώ το αγνοούσα πριν βγεί το αποτέλεσμα θετικό, και εγώ έλεγα πως :" Αφού δεν έχει συμβεί σε εμένα δεν με αφορά ". Κι όμως με αφορούσε και δε το ξερα, ή μάλλον το ξερα και το προσπερνούσα. Προσπερνούσα κάτι που σήμερα με έχει σημαδέψει για πάντα, κάτι που μπορεί να μην σκοτώνει πια αλλά σε οδηγεί σε μία στάσιμη κατάσταση!

Τι σας νοιάζει όμως; Εσάς δεν σας αφορά, όπως δεν αφορούσε και εμένα πριν λίγα χρόνια. Ξέρεις όμως ποιόν πραγματικά εμπιστεύεσαι όταν κάνεις σέξ χωρίς προφύλαξη; έχεις ιατρικό ιστορικό του συντρόφου για να ξέρεις αν πραγματικά έχει κάτι; Πέφτεις ολόκληρος στη φωτιά από τη σιγουριά σου;

Μα ξέχασα εσάς δεν σας αφορά. Για αυτό το λόγο τα κρούσματα στην Ελλάδα αυξάνονται τραγικά ραγδαία, για αυτό οι Μονάδες Ειδικών Λοιμόξεων γεμίζουν καθημερινά από νέα κρούσματα hiv φορέων! Επειδή απλά δεν σας αφορά!

Πόσοι από σας κάνετε test κάθε εξάμηνο; Πόσοι απο σας έχετε επισκευφτεί κάποιον ειδικό γιατρό για να πάρετε πληροφορίες; Πόσοι έχει ψάξει μέσα στο internet θέματα που σχετίζονται με τον hiv;

Δεν θα πώ κανείς για να μην φανω υπερβολικός, αλλά ελάχιστοι! Γιατί ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΦΟΡΑ!

Μία "δίκαιη¨ελληνική κοινωνία

2009-02-22T01:48:00.000-08:00

Στο Β1 Τμήμα του Αρείου Πάγου συζητήθηκε η αίτηση του νομικού εκπροσώπου εταιρείας ενδυμάτων που ζητάει να αναιρεθεί απόφαση του Εφετείου που δικαίωσε υπάλληλό της φορέα του AIDS ο οποίος απολύθηκε λόγω της νόσου που έχει προσβληθεί και η εταιρεία υποχρεώθηκε να καταβάλει 7.539 ευρώ για μισθούς υπερημερίας και για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Η εταιρεία τον απέλυσε επικαλούμενη ότι αντέδρασαν οι συνάδελφοί του όταν πληροφορήθηκαν ότι είναι φορέας του AIDS. Στο Πρωτοδικείο και Εφετείο Αθηνών ο υπάλληλος δικαιώθηκε, καθώς κρίθηκε ότι ήταν καταχρηστική η απόλυση του (κατά παράβαση του άρθρου 281 του Αστικού Κώδικα).

Η εισηγήτρια, αρεοπαγίτης Ειρήνη Αθανασίου πρότεινε να γίνει μερικώς δεκτή η αίτηση αναίρεσης της εταιρείας.

Ειδικότερα, υποστήριξε η αρεοπαγίτης ότι το Εφετείο παραβίασε το άρθρο 281 του Αστικού Κώδικα. Και αυτό γιατί με βάση τις παραδοχές του, η εκ μέρους της εταιρείας καταγγελία της υφισταμένης συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου δεν έπασχε οποιαδήποτε ακυρότητα, ως μη έχουσα γίνει κατάχρηση δικαιώματος, δηλαδή κατά προφανή υπέρβαση των αντικειμενικών ορίων που τάσσονται από το άρθρο 281 του Αστικού Κώδικα.

Ακόμη, η αρεοπαγίτης, μεταξύ των άλλων, ανέφερε ότι η καταγγελία αυτή, πάντοτε με βάση τις παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως, μη έχουσα γίνει από εμπάθεια, εκδικητικότητα ή εχθρική διάθεση εκ μέρους της αναιρεσείουσας προς το πρόσωπο του αναιρεσιβλήτου, απολύτως δικαιολογούνταν από τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της εργοδότιδας αναιρεσείουσας, εφόσον έγινε για την εξασφάλιση της ηρεμίας των λοιπών εργαζομένων στην επιχείρησή της, καθώς και για την αποκατάσταση της εύρυθμης λειτουργίας της επιχειρήσεώς της αυτής, οι οποίες (ηρεμία των λοιπών εργαζομένων και εύρυθμη λειτουργία της επιχειρήσεως) είχαν διαταραχθεί σοβαρώς εξαιτίας της ως άνω σοβαρότατης και μεταδοτικής νόσου του αναιρεσιβλήτου η οποία είχε δημιουργήσει στους λοιπούς εργαζομένους συναδέλφους του τελευταίου ανασφάλεια και φόβο για την υγεία τους, γεγονός το οποίο τους ώθησε να ζητήσουν ομαδικώς και μάλιστα εγγράφως την απομάκρυνση του αναιρεσιβλήτου από την εργασία του, επισημαίνοντας ότι σε αντίθετη περίπτωση θα δημιουργούνταν σοβαρό πρόβλημα στη λειτουργία της επιχειρήσεως, αντιδρώντας στη συνέχιση της εργασίας του αναιρεσιβλήτου στην επιχείρηση και πιέζοντας εντόνως προς τούτο την αναιρεσείουσα, η οποία τελικά αναγκάστηκε να ενδώσει στις έντονες αυτές πιέσεις και να καταγγείλει τη με τον αναιρεσίβλητο υφιστάμενη σύμβαση εργασίας.

Η αρεοπαγίτης κατέληξε ότι πρέπει να αναιρεθεί μερικώς η προσβαλλόμενη απόφαση και συγκεκριμένα να αναιρεθεί κατά το μέρος της με το οποίο επιδικάστηκε χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης υπέρ του απολυμένου φορέα του AIDS γιατί αυτή προϋποθέτει ακυρότητα της ανωτέρω καταγγελίας ως καταχρηστικής, δηλαδή παράνομη και υπαίτια πράξη της εργοδότριας.

Το δικαστήριο επιφυλάχθηκε να εκδώσει την απόφασή του.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AΠΕ-ΜΠΕ

Αυτή είναι η ελληνική δικαιοσύνη, η αδιάβλητη! Σε μία δήθεν προοδευτική χώρα που απλά όλοι το παίζουν υπεράνω.

Αυτή είναι η χώρα για την οποία πληρώνω φόρους, για να καταπατάει τα δικαιώματα μου επειδή είμαι οροθετικός! Νομίζετε πως είναι το πρώτο περιστατικό τέτοιου ρατσισμού; αν ναι κάνετε λάθος. Απλά αυτό είδε το φώς της δημοσιότητας.

Σαφέστατα δεν τους πειράζουν οι παππάδες με τα κόκκινα string κάτω από το ράσσο, ούτε η υπόθεση του Βατοπεδίου, δεν θα αναφερθώ ούτε και στην υπόθεση Ζαχόπουλου με την Τσέκου, ούτε και στη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου από ένα δημόσιο όργανο... Τους πειράζει όμως ένας οροθετικός που απευθύνθηκε στη δικαιοσύνη να βρει ο χριστιανός το δίκιο του.

Ξέχασα όμως αν δεν το λουστεί κάποιος δεν τον αφορά! Ε, βέβαια έτσι πάει... Τι μας νοιάζει εμάς που καταπατώντε ανθρώπινα δικαιώματα; άλλωστε εμείς είμαστε σωστοί και για όλα φταίνε οι άλλοι. Τι μας νοίαζει για τον οροθετικό που η ίδια η Ελληνική δικαιοσύνη καταδίκασε στο περιθώριο;

Όχι δεν μας νοιάζει αλλά όπως μένουμε εμείς άπραγοι αυτή τη στιγμή, αύριο όταν θα χρειαστούμε ανθρώπους να υπερασπιστούν τα δικά μας δικαιώματα που καταπατώνται καθημερινά, δεν θα πρέπει να αναρρωτηθούμε το γιατί!

Αγάπη & hiv

2009-02-21T14:43:00.000-08:00

Γεννιόμαστε, κάνουμε όνειρα, φανταζόμαστε, ελπίζουμε... Πόσοι άραγε μπορούμε να κάνουμε τα όνειρα μας αληθινά; Πόσα πράγματα μπορούν να συμβούν και να ανατρέψουν τα πάντα στις ζωές μας; να φέρει τα πάνω κάτω;

Από μικρός κοιμόμουν και ξύπναγα με το μαξιλάρι μου αγκαλιά, ελπίζοντας πως κάποια μέρα τη θέση του μαξιλαριού μου θα την πάρει ένας άνδρας, που θα με αγκαλιάζει εκείνος, θα με χαϊδεύει, θα με αγκίζει και θα με σκεπάζει τα κρύα βράδια όταν ξεσκεπάζομαι!

Πόσα πράγματα όμως έχουν συμβεί από τότε... Γνώρισα κάποιον, κόλλησα hiv, και σήμερα είμαι ολομόναχος πίσω από έναν άψυχο υπολογιστή να μου κρατά συντροφιά και να με βοηθάει να εκφράζω τις σκέψεις μου. Πέφτω για ύπνο και φοβάμαι να πάω στην άλλη άκρη του κρεβατιού γιατί είναι παγωμένη και μοναχική. Μου θυμίζει κάθε φορά τη μοναξιά μου.

Μόνος μου ήρθα στη ζωή και όπως φαίνεται μόνος μου θα φύγω! Αυτό που θα' θελα είναι να μπορούσα πρώτα να ζήσω την αγάπη, να αισθανθώ ολοκληρωμένος και μετά ας πέθαινα. Για' μενα ο έρωτας, μου δίνει ζωή, ενέργεια, ελπίδα, συνεχίζω να κάνω όνειρα, να μην φοβάμαι.

Κάποτε στη ζωή μου υπήρχαν όλα τα χρώματα, σήμερα έχει κυριαρχήσει το μαύρο. Φοβάμαι και σταμάτησα να ονειρεύομαι. Η γιατρός μου, μου έχει τονίσει πολλές φορές πως δεν πρόκειται να πεθάνω από τον ιό hiv. Μέσα μου το ξέρω πολύ καλά, δεν θα πεθάνω από αυτό, θα πεθάνω από τη μοναξιά μου όμως! Μία μοναξιά αβάσταχτη που με σκεπάζει σαν ένα γερό στρώμα πάγου.

Η ειλικρίνεια δεν εκτιμάται, αντιθέτως οι άνθρωποι την πατάνε. Όταν γνωρίζω κάποιον του εξομολογούμε την πάθηση μου, του δίνω την επιλογή να είναι δίπλα μου και να ξέρει ότι πάσχω από κάτι που δεν είναι επικίνδυνο για κανέναν από τι στιγμή που πέρνουμε προφυλάξεις και αφού λαμβάνω την αγωγή μου.

Έχω βαρεθεί να ακούω ότι δεν μπορούν να' ναι δίπλα μου εξαιτίας του ιού, έχω βαρεθεί να ακούω πως δεν μπορούν να το δεχτούν οι άνθρωποι. Δεν είναι κάτι άγνωστο για να φοβούνται πια! Στη τελική δεν το επέλεξα, κανείς δεν το επέλεξε, κανείς δεν το ήθελε!

Δε ξέρω τι θα ταν προτιμότερο, ίσως αν δε το λεγα σε κανέναν να ήταν πιο εύκολα τα πράγματα. Κουράστηκα, με φθείρει καθημερινά. Δεν είναι ο hiv που με σκοτώνει, αλλά η συμπεριφορά των ανθρώπων. Δε θέλω κανείς να με λυπηθεί, δε θέλω κανένας να ναι δίπλα μου μόνο και μόνο από οίκτο. Αγάπη θέλω μόνο.

Ψεύτικα όλα

2009-02-21T04:19:00.000-08:00

Έρωτας και αγάπη. Δύο τόσο μεγάλες λέξεις με απεριόριστη δύναμη! Δύο λέξεις που μπορούν να σε κάνουν να πετάς στα σύννεφα και να χαμογελάς.

Είναι απίστευτο πως δύο τόσο μικρές λέξεις μπορούν να επιρρεάσουν το ψυχισμό μας σε τόσο μεγάλο βαθμό! Πιστεύεις στον έρωτα; Πιστεύεις στην αγάπη; κάνεις όνειρα;

Γενικότερα είχα τη τάση να κάνω όνειρα, να αναζητώ τον έρωτα, την αγάπη, τη συντροφικότητα, μία ζεστή αγκαλιά που θα γέμιζε το κενό που νοίωθω όλα αυτά τα χρόνια.

Τα όνειρα όμως δεν είναι σαν τα παραμύθια με happy end, μπορούν να εξελιχθούν σε τρομερούς εφιάλτες.

Σήμερα έχω συνειδητοποιήσει πως ο έρωτας δεν μπορεί να ναι δυνατός και για τους δύο, ο ένας αγαπάει περισσότερο, ο ένας δίνεται πιο πολύ... ο ένας υποχωρεί πιο πολύ γιατί απλά αγαπάει. Ο άλλος απλά παίρνει και βολεύεται σε μία κατάσταση!

Αν το σκεφτείς ο έρωτας είναι ένα δυνατό χαρτόνι, που κάποια στιγμή πέφτει στο νερό και σιγά σιγά διαλύεται, ώσπου γίνεται πολτός. Γνωρίζεις κάποιον, μοιράζεσαι πράγματα μαζί του, κάνεις έρωτα, κοιμάστε μαζί αγκαλιά και ξαφνικά, μλια ωραία πρωϊα βλέπεις ένα άλλο πρόσωπο από αυτό το άτομο που είχες γνωρίσει, πιο αδιάφορο, πιο απόμακρο...

Έτσι είναι τελικά η ζωή μας, χάρτινη, που κάποια στιγμή πολτοποιείται. Οι άνθρωποι δεν έχουν μάθει να αγαπάνε. Αγάπη δεν είναι να αγαπάς μία εικόνα μόνο, αλλά πρέπει πρώτα να αγαπήσεις τα ελαττώματα του άλλου. Να δεχτείς τις ιδιοτροπίες του, τις ανησυχίες του, τα προβλήματα του και μετά αγαπάς όλα τα άλλα... Ποιός όμως είναι τόσο δυνατός για να κάνει κάτι τέτοιο;

Όλοι κοιτάνε μόνο μία εικόνα, που στην ουσία είναι ψεύτικη. Ψεύτικη όπως οι λέξεις αγάπη, έρωτας, ποτέ, πάντα...

Ποιός έχει μάθει να αγαπάει, να νοιάζεται αληθινά, να βάζει στην άκρη τον υπερμετρο εγωισμό του και να σε κοιτάει στα μάτια κάθε φορά που κάνετε έρωτα ή σε φιλάει;

Κανείς γιατί όλοι κρύβονται και προσποιούνται κάτι που θα θέλανε να είναι! Έχω βαρεθεί να είμαι περιτρυγυρισμένος από ψέυτες. Θέλω να πάω σε ένα τσίρκο γιατί εκεί μέσα υπάρχει μία αλήθεια, ενώ έξω από το τσίρκο υπάρχει μία τεράστια ψευτιά, μία οφθαλμαπάτη που μπορεί να σε οδηγήσει στη παράνοια.

Οι λέξεις έχουν χάσει πλέον το νόημα τους, οι πράξεις ελοχεύουν τρομερούς κινδύνους γιατί δεν υπάρχει ειλικρίνεια...

H αγάπη και ο έρωτας είναι σαν ένα ωραίο τρυαντάφυλλο που στο προσφέρει κάποιος, σε κάνει πολύ χαρούμενο για λίγες μέρες, το βάζεις σε ένα ωραίο βάζο αλλά σιγά σιγά αρχίζει να μαραίνεται και να χάνει τα πέταλλα του...

Γυναικείες Ορμόνες

2009-02-20T09:27:00.000-08:00

Χοντοσεντερόνη
Βασική γυναικεία ορμόνη, χάρη στην οποία μια γυναίκα, που μπορεί να μην ξέρει να πάει ούτε από την Ομόνοια στο Σύνταγμα, εντοπίζει με κλειστά μάτια όλα τα υποκαταστήματα της αλυσίδας Hondos Center σε ακτίνα 150 ναυτικών μιλίων.

Φερτηκαρταρεκαργιόλη
Ορμόνη, που εκκρίνεται ιδιαίτερα κάθε Σάββατο πρωί, και διεγείρει την γυναίκα έτσι ώστε να αποσπάσει την πιστωτική κάρτα του άντρα, αφού η δική της έχει καταστραφεί από την χοντοσεντερόνη.

Ευρωχλωρίνη
Με την έκκριση αυτής της ορμόνης η γυναίκα αφήνει την πιστωτική κάρτα και στρέφεται στα μετρητά του άντρα, τα οποία και 'καθαρίζει' σε χρόνο ρεκόρ. Εφόσον συνδυαστεί με τις δύο προηγούμενες, ασ'τα να πάνε.

Τηλεφωνίνη
Ορμόνη, που δίνει στη γυναίκα την ικανότητα να μπορεί να μιλά στο τηλέφωνο για πολλές ώρες χωρίς να χρειάζεται τροφή και νερό.
Εκκρίνεται καθημερινά σε σταθερή ποσότητα, αλλά παρατηρείται υπερέκκριση όταν η φερτηκάρταρεκαριόλη και η ευρωχλωρίνη δεν έχουν αποτέλεσμα.

Νυφουλίνη
Πρόκειται για ορμόνη της οποίας η έκκριση αυξάνεται γεωμετρικά με τα χρόνια και η οποία δημιουργεί στη γυναίκα την ακατανίκητη ανάγκη να ντυθεί νυφούλα.
Εξαιρετικά επικίνδυνη για τους άντρες, αφού μπορεί να τους οδηγήσει ακόμη και στον αιφνίδιο γάμο.

Πονοκεφαλίνη
Πρόκειται για ορμόνη που εκκρίνεται κυρίως όταν η γυναίκα βρίσκεται σε ύπτια θέση (=ξαπλωμένη). Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι αυτή η ορμόνη δεν προκαλεί πονοκέφαλο στην γυναίκα αλλά οίδημα (=πρήξιμο) στα γεννητικά όργανα των ανδρών. Η γυναίκα επικαλείται δήθεν πονοκέφαλο για να αποφύγει άλλες δραστηριότητες. Πιστεύεται ότι συσχετίζεται με τη νυφουλίνη στις μικρές και
την φερτηκάρταρεκαργιόλη στις μεγαλύτερες ηλικίες. Πάντοτε όμως συνδυάζεται με την μουρμουρόνη.

Μουρμουρόνη
Βασική γυναικεία ορμόνη, αφού εκκρίνεται από όλες τις γυναίκες και σε όλες τις ηλικίες. Διακρίνεται στη γενικομουρμουρόνη (η γυναίκα μουρμουρίζει γενικά οποιαδήποτε ώρα της ημέρας) και στη κρεβατομουρμουρόνη (εκκρίνεται πριν τον ύπνο και προκαλεί βασανιστική κρεβατομουρμούρα). Σε συνδυασμό με την τηλεφωνίνη προκαλεί μουρμούρα από τηλεφώνου (γνωστή και ως τηλεγκρίνια).
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αν βρεθεί τρόπος περιορισμού της μουρμουρόνης, ο μέσος όρος ζωής των ανδρών θα αυξηθεί άμεσα κατά 15-20 χρόνια.

Eίσαι θετικός ή οροθετικός;

2009-02-18T01:44:00.000-08:00

Πολλοί άνδρες παγώνουν στη φράση : " είμαι οροθετικός!". Έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι για πιο λόγο παγώνουν!

Κάτι άγνωστο δεν είναι, προστασία υπάρχει και πάνω από όλα υποτίθεται πως από τι στιγμή που έχουν έντονη σεξουαλική ζωή γνωρίζουν τους τρόπους μετάδοσης!

Υποτίθεται όμως!

Έχω βρεθεί και στα δύο στρατόπεδα. Ξέρω πως είναι να μην γνωρίζεις τίποτα για κανέναν, να μην έχεις στο μυαλό σου πως είναι "άρρωστος", και τ'ωρα είμαι στο στρατόπεδο της αντίπερης όχθης. Σήμερα το ζώ, το βιώνω, κυλάει στο αίμα μου, πίνω χάπια για να το πολεμήσω, κάνω συχνα εξετάσεις, με απορρίπτουν συναισθηματικά εξαιτίας αυτού!

Τραγικό ε;

Δε ξέρω τελικά τι είναι πιο τραγικό!

Ο τρόπος που το κόλλησα ή η απόρριψη των ανθρώπων; Μάλλον και τα δύο κάνουν έναν υπέροχο συνδυασμό που μπορεί να σε οδηγήσει στη παράνοια.

Πλέον λέω πως είναι απαράδεκτο να μην γνωρίζει κανείς για το τι είναι hiv, τι είναι το aids κτλ. Οι άνθρωποι δε φοβούνται έναν οροθετικό, γιατί λίγο πολύ γνωρίζουν έστω κάποια υποτιπώδη πράγματα γύρω από αυτή τη μάστιγα, φοβούνται σε μία εξομολόγηση πως μπορεί να ναι και οι ίδιοι και να μην το γνωρίζουν.

Παγώνουν στο άκουσμα της λέξης "οροθετικός" επειδή δεν εξετάζονται, δεν προσέχουν, δεν φοβούνται και κάνουν όποτε τύχει σεξ χωρίς προφύλαξη!

Αδιαφορώ παντελώς για τους φόβους του καθενός που δημιουργούνται στο άκουσμα αυτής της λέξης. Ο καθένας ατομικά οφείλει να ενειμερώνεται και να προφυλάσσει τον εαυτό του. Το ίδιο έπρεπε να χα κάνει και εγώ και εσείς και όλοι.

Past is past and never changes... Αυτό είναι το μόνο σίγουρο, οι συνέπειες μένουν μόνο!

Πάμε μία βόλτα μέχρι το στατώπεδο των οροθετικών, δε χρειάζεται να καλυφθείς ολόκληρος για να μην κολλήσεις κάτι, απλά κράτα μου το χέρι. Παρατήρησε τρυγύρω σου, είναι όλοι φυσιολογικοί όπως και εσύ, δε μπορείς αρχικά να καταλάβεις αν είναι όντως οροθετικοί ή αν έχουν έρθει και αυτοί βολτα εδώ όπως εσύ. Υπάρχουν όλες οι κατηγορίες ανδρών, muscle, slim, αρρενωποί, θηλυπρεπείς κτλ. Βλέπεις καμία διαφορά με εσένα;

Θέλω να πας να κάνεις μία βόλτα τρυγύρω μόνος σου, να μιλήσεις με τους παρευρισκομένους και να ανταλλάξετε απόψεις. Αν σου αρέσει κάποιος προσέγγισε τον αλλα μη τον ρωτήσεις αν είναι οροθετικός ή όχι, αν είναι θα στο πεί από μόνος του, μόνο και μόνο για να σε προστατέψει...

Γιατί με κοιτάς έτσι; τι φοβάσαι; Ναι, αγαπητέ μου θα στο πεί μην φοβάσαι, θα στο εξομολογηθεί μόνο και μόνο για να είναι ειλικρινής απεναντί σου, γιατί όταν θα σε φιλάει θέλει να σε κοιτάει στα μάτια χωρίς φόβο ότι σου κρύβει κάτι. Θα στο πεί για να σε προφυλάξει, για να ξέρεις ότι δε πρόκειται να σου κάνει κακό από τι στιγμή που θα πέρνετε προφυλάξεις.

Μα γιατί με κοιτάς ακόμη με φόβο δε μπορώ να καταλάβω....

"Δε φανταζόμουν ποτέ πως μπορεί να υπάρχουν τόσοι πολλοί οροθετικοί, με κάποιους έχω πάει και οφείλω να σε κοιτάξω στα μάτια και να σου πώ πως μάλλον ανήκω σε αυτό το στρατόπεδο. Φοβάμαι γιατί δεν εξετάστηκα ποτέ, δεν σκεφτόμουν ποτέ ότι θα μπορούσα ποτέ να πάθω κάτι τέτοιο...σκεφτόμουν απερίσκεπτα και επιπόλαια γιατί δεν έπερνα προφυλάξεις..."

Ορμονολογία

2009-02-18T01:29:00.000-08:00

Αντρικες Ορμονες

Βοδινόλη
Τυπική αντρική ορμόνη. Εκκρίνεται μονίμως και έχει ως αποτέλεσμα ο άντρας να τρώει σαν βόδι ανεξάρτητα αν βρίσκεται σπίτι του, σε ταβέρνα ή στο Vardis και με γυναικεία συντροφιά. Παρότι τα βόδια είναι χορτοφάγα, η βοδινόλη ανοίγει την όρεξη για κάθε είδους ψητά, για ψαρομεζέδες, για σάλτσες και λαδομπούκια. Δεν έχει επιπτώσεις στις πράσινες σαλάτες και στα ραδίκια.

Μπεκρουλίνη (ή κουνουπιδόλη ή χωματόλη ή αυγουλίνη ή λιωματίνη ή κοκκαλίνη)
Ορμόνη που εκκρίνεται οποιαδήποτε ώρα του 24ώρου, αρκεί να υπάρχει η σωστή παρέα. Δημιουργεί τάση προς το μπεκρούλιασμα και συνήθως ακολουθεί χρονικά την βοδινόλη. Συχνές επιπτώσεις είναι ο ύπνος με ρούχα, παπούτσια και ανοιχτά τα φώτα, σπάσιμο καθρέφτη με το κεφάλι κλπ. Αν συνδυαστεί με ατυχία, μπορεί να οδηγήσει σε ξύπνημα δίπλα σε γκόμενα-κουασιμόδο. Η ακατάσχετη έκκριση της μπεκρουλίνης οδηγεί τον άντρα σε σίγουρη καραγκιοζοποίηση.

Ποδοσφαιρίνη
Πανίσχυρη αντρική ορμόνη. Εκκρίνεται τα βράδια του Champions League, Mundial καθώς και τις Κυριακές. Συνηθισμένο αποτέλεσμα είναι η απώλεια συνείδησης και η πλήρης αδιαφορία για οτιδήποτε συμβαίνει εκτός αγωνιστικού χώρου. Συνοδεύεται από εκφράσεις όπως 'γκ.... οοόχι ρε πο*στη', 'πουτ*να μπάλα', 'πουλημένο κοράκι', 'πάρτε το γκολάκι και μόκο', 'γαμώ τον άξονα της Γης' κ.ά. Στις γυναίκες προκαλεί αντίστοιχη αύξηση της μουρμουρόνης.

Διπλανόλη
Αυτή η ορμόνη εκκρίνεται σε όλους τους άντρες και πιο πολύ σε αυτούς με μόνιμη σχέση. Έχει ως αποτέλεσμα να γουστάρει περισσότερο κάποια άλλη γυναίκα από αυτή που έχει, όπως εκείνη στο διπλανό γραφείο, στο διπλανό διαμέρισμα, στην διπλανή ομπρέλα της παραλίας, στο διπλανό αμάξι στο δρόμο, την κολλητή της φίλης του ή την αδελφή της κλπ. Αυτό συμβαίνει ακόμη και αν
η δική του είναι αντικειμενικά πιο ωραία από τις άλλες. Δεν υπάρχει τρόπος καταστολής αυτής της ορμόνης.

Μο*νοδουλίνη
Πρόκειται για ορμόνη που υπάρχει σε πολλούς άντρες και επιφέρει την πλήρη και άνευ όρων υποδούλωσή του σε κάποια γυναίκα. Η δράση της είναι ύπουλη γιατί ποτέ ο ασθενής δεν έχει επίγνωση της καταστάσεώς του αντίθετα πιστεύει ότι ελέγχει πλήρως τη γυναίκα. Τυπικές ενδείξεις είναι η απομάκρυνση από παλιούς φίλους, η αποχή από αγαπημένες συνήθειες και δραστηριότητες, καθώς και άλλες πιο περίπλοκες. Η ύπαρξη της μο*νοδουλίνης μπορεί να γίνει αντιληπτή μόνο με την βοήθεια τρίτων, κυρίως φίλων αλλά σπάνια αντιμετωπίζεται.

Καληνυχτίνη
Πρόκειται για ειδική περίπτωση ορμόνης που συναντάται σε ορισμένους άντρες. Συνέπεια αυτής είναι ο άντρας να γυροφέρνει κάποια γυναίκα αλλά ποτέ να μην προχωράει παραπάνω. Αρκείται στο να τη συνοδεύει έξω και να την γυρνάει το βράδυ σπίτι, γι'αυτό και λέγεται 'καληνύχτας'. Κάποια στιγμή η καληνυχτίνη αντικαθίσταται από τη μο*νοδουλίνη.

Μπακουρόλη
Άλλη εξειδικευμένη ορμόνη. Χτυπά ορισμένους άντρες και έχει ως αποτέλεσμα να βλέπουν 'πεϊνιρλί' μόνο στα everest , στο filmnet και στο sirocco. Συνήθως οι ασθενείς αυτοί πάνε πολλοί μαζί, τουλάχιστον τρεις, και το καλό τους χέρι είναι πολύ πιο δυνατό

Μάσκες

2009-02-12T04:06:00.000-08:00

Ήρθαν και οι απόκριες. Ναί, πρέπει να βγούμε όλοι στους δρόμους και να το γιορτάσουμε, να χορέψουμε, να ουρλιάξουμε, να ξεφαντώσουμε. Είναι η μεγαλήτερη γιορτή του έτους και πρέπει να όλοι μας να δώσουμε το καλύτερο μας εαυτό.

Είναι η μεγαλύτερη γιορτή του έτους γιατί επίσημα μπορούμε όλοι να βάλουμε τις μάσκες μας. Το υπόλοιπον έτος τις φοράμε ανεπίσημα, τώρα όμως δεν υπάρχει κανένας φόβος να σας κακολογήσει κάποιος για τη διπροσωπία σας. Βάλτε τις μάσκες σας και κάντε ότι κάνατε ανέκαθεν, χωρίς φόβο, χωρίς τύψεις, κοροϊδέψτε όσους θέλετε άφοβα, άλλωστε τόσο καιρό που το κάνατε σας κακολόγησε ποτέ κανείς; Γιατί λοιπόν να το κάνουν τώρα που έχετε και έναν παραπάνο λόγο;

Οι μάσκες δεν πέφτουν ποτέ όπως φαίνεται, για αυτό και γιορτάζουμε τις απόκριες κάθε μέρα, κάθε εβδομάδα και κάθε μήνα! Οι άνθρωποι δε δείχνουν αυτό που είναι αλλά αυτό που θα ήθελαν να είναι.

Τα άρματα όμως που παρελαύνουν τις απόκριες είναι φτιαγμένα από χαρτί και γκρεμίζονται σχετικά εύκολα, έτσι εύκολα που κάποιος μπορεί να παίξει με τη καρδιά σου, τα συναισθήματα σου, τη ζωή σου και τα ονειρά σου και να τα γκρεμίσει μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

Αν ρωτήσεις έναν χορευτή που έχει πέσει πάνω από ένα τέτοιο άρμα και έχει χτυπήσει "αν θα ξανα ανέβαινε"... θα σε κοιτούσε στα μάτια με μία μικρή δυσπιστία σαν να μην είναι σίγουρος για το τι θα έκανε. 'Ισως ξανα ανέβαινε, ίσως όμως όχι.

Έτσι είναι τελικά και η εμπιστοσύνη, ένα αποκριάτικο φιάσκο, ένα χάρτινο άρμα που πας να βασιστείς πάνω του και εκείνο σε ρίχνει. Από τους παρευρισκομένους όμως στη παρέλαση το μεγαλύτερο ποσοστό θα αρχίσει να γελάει, λίγοι θα σου δώσουν το χέρι για να μπορέσεις να ξανα σηκωθείς.

Να ξανα σηκωθείς μέσα από συντρίμια... Αν πάλι δε σου δώσει κανείς το χέρι και δε μπορείς να σηκωθείς από μόνος σου τότε θα σε πατήσουν οι άλλοι που παρελάυνουν ή το επόμενο άρμα που ακολουθεί. Και από κει που ήσουν ο πρωταγωνιστής, γίνεσαι ξαφνικά ο παρατηρητής, βλέπεις τα πάντα να περνάνε γύρω σου και εσύ κάτω στο δρόμο με τα τραυματά σου.

Ακούς φωνές γύρω σου, γέλια και ουρλιαχτά και ένα δάκρυ από αγανάκτηση τρέχει από τα μάτια σου και αναρωτιέσαι :" μα ούτε ένας να μη με βοηθήσει;". Αυτή είναι η πραγματική ζωή, αποκριάτικη, ψεύτικη, χάρτινη, φτιαγμένη από χαρτοπολτό.

Απιστία

2009-02-11T06:09:00.000-08:00

Χτές το βράδυ είχα ένα επαγγελματικό ραντεβού να πάω να μιλήσω με τον ιδιοκτήτη ενός gay club για να δουλέψω κάποιες μέρες ως σερβιτόρος.

Αφού είπαμε τα επαγγελματικά μας είπα να καθήσω λίγο παραπάνω να πιώ ένα ποτό. Κάθησα σε μία γωνία, έπινα το ποτό μου και σκεφτόμουν χιλιάδες πράγματα που με απασχολούν. Κάθώς ήμουν βυθισμένος μέσα στις σκέψεις μου ένοιωσα δύο μάτια καρφωμένα πάνω μου.

Ακριβώς απέναντι μου καθόταν μία παρέα τριών ατόμων. Δύο άντρες και μία γυναίκα, αυτός που με κοιτούσε επίμονα ήταν γύρω στα 32-33 και σε γενικές γραμμές ωραίος!

Με κοιτούσε πάνω από μία ώρα και για να μαι ειλικρινής είχε γίνει κάπως κουραστικό, σε σημείο που με έκανε να αναρωτιέμαι για πιο λόγο αφού του αρέσω δεν έρχεται να μου μιλήσει.

Πήγα στο μπάρ να πάρω άλλο ένα ποτό και ήρθε δίπλα μου και μου ψιθύρησε στο αυτί μου το όνομα του, συστήθηκα και εγώ με τη σειρά μου. Το επόμενο βήμα του ήταν να πάει πίσω στη παρέα του, και μέχρι εκείνη την ώρα που νόμιζα πως ήταν απλώς φίλοι μεταξύ τους, τον βλέπω να φιλάει τον άλλον στο στόμα και να συνεχίζει να με κοιτάει!

Μου ρθε να πάω και να του δώσω μία μπουνιά να του πεταγόταν όλη η μασέλα έξω!

Στη συνέχεια ο γκόμενος του με τη κοπελιά ανέβηκαν πάνω στο μπάρ και άρχισαν να χορεύουν. Τότε λοιπόν ο ¨εραστής του Γκαζίου", βρήκε την ευκαιρία να έρθει να μου ξαναμιλήσει.

Οι φράσεις του ήταν οι εξής :" είσαι πολύ ωραίο παιδί... πώς και μόνος...ωραία μάτια έχεις...", οι απανήσεις μου βέβαια δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με αυτές που θα περίμενε! Επειδή δεν του απαντούσα στην αρχή καθότι περίμενα να τελειώσουν οι ερωτήσεις του, του λέω :" είμαι ωραίο παιδί...γουστάρω να βγάινω μόνος παρα με μαλακές όπως εσύ... και που στο διάολο είδες τα μάτια μου μές στο σκοτάδι;"

Έμεινε άφωνος! Προφανώς έμεινε άφωνος όχι με τη πράξη του αλλά με αυτά που του είπα. Για πια συντροφηκότητα και εμπιστοσύνη μιλάμε μετα; για πια όνειρα; αϊδιασα εκεί μέσα, ήπια το ποτό μου όσο πιο γρήγορα μπορούσα και σηκώθηκα να φύγω!

Φίλαγε τον άλλον στο στόμα και τα μάτια του ήταν κολλημένα πάνω μου, τι δυσποσωπία θεέ μου!

Γιατί ρε βλάχο τον έχεις το γκόμενο και τον στολίζεις με κέρατα με τον καθένα που θα σου γυαλίσει; γιατί το ότι δεν ήμουν εγώ δε σημαίνει κάτι, θα βρεί κάποιους άλλους.

Τι θράσσος είναι αυτό πια! Τι ειρωνία, να σε φιλάει κάποιος,να σε έχει αγκαλιά και εκεί που εσύ πετάς από χαρά στα σύννεφα, πετάγονται παράλληλα και στους κροτάφους σου τα κερατάκια.

Λυπάμαι ειλικρινά, αλλά το χτεσινό που έγινε μου έδωσε δύναμη να πω πως αν μη τι άλλο εγώ δεν είμαι τα ίδια σκατά με όλους αυτούς, γιατί κοιτάζω τον άλλον στα μάτια όταν τον φιλάω...

will you?

2009-02-09T13:16:00.000-08:00

Μουστάκι!

2009-02-09T09:11:00.000-08:00

Φαίνεται πως η φράση:" να μου το θυμηθείς αυτή θα σε βάλει να κόψεις μέχρι και το μουστάκι..." είχε και έχει βάση.!

Χτές είχα μία συζήτηση με ένα φιλαράκι, πίναμε λευκό κρασί και συζητάγαμε κάτω από το φώς της σόμπς που έχω για να μου ζεσταίνει το σπίτι.

Καταλήξαμε πως κάθε πέρυσι και καλύτερα.

Οι άνθρωποι αλλάζουν το ίδιο και οι επόχες!

Αντί όμως να αλλάζουν προς το καλύτερο... βαδίζουν ολοταχώς στο Καιάδα!

Ας πάμε λίγα χρόνια πιο πίσω. Τότε που δεν υπήρχαν in clubs, τρελλή μόδα, τρελλά κουρέματα, τόσο μεγάλη ανεργία και τόσο πολύ ψέμμα!

Θα παρατηρήσουμε πως οι άνδρες τότε είχαν μία ντομπροσύνη, λόγο και τιμιότητα, σεβασμό και είλικρίνια!

Βγαίνανε στα ελάχιστα τότε gay clubs και φλέρτάρανε, μιλούσε ο ένας στον άλλον, οι ματίες δίνανε και πέρνανε και ο λόγος τουε ήταν πιο είλικρινής σε αντίθεση με σήμερα.

Σου έλεγαν για παράδειγμα :" φιλάρα σε γουστάρω και θέλω να κάνουμε σεξ...", ήθελες;πήγαινες. Δεν ήθελες; καθόσουν στα αυγά σου και θα έβρισκες κάποιον άλλον.

Τιμούσαν αν το θές το μουστάκι που είχαν τότε οι περίσσότεροι και σεβόντουσαν περισσότερο τα παντελόνια που φορούσαν σε αντίθεση με σήμερα.

Σήμερα κυριαρχεί μία πουστιά, όχι στο σώμα, άλλωστε δε με αφορά το τι κάνει ο καθένας και η καθεμιά στο κρεβάτι του/της, αλλά στη ψυχή!

Ψεύτικα λόγια, ψεύτικες σχέσεις- φιλικές και ερωτικές. Όλα είναι ένα θεα αθήναι, πάς σε ενα gay club και βλέπεις τους ανθρώπους αντί να φλερτάρουν και να χορεύουν ρυθμικά στη μελωδία της μουσικης, να κάθονται και να περιφανεύονται για τα επώνυμα ρούχα που φοράνε, για το νέο χτένισμα που έκαναν, για το πανάκριβο κινητό που κρατάνε στα χέρια τους αλλά ποτέ δε χτυπάει γιατί δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα σε κανέναν.

Κάποτε ναι υπήρχαν gay σήμερα υπάρχουν μόνο πούστηδες!

Έχουν δίκιο που μας αποκαλούν έτσι για φαντάσου άλλωστε!

Το μόνο που τους νοίαζει έιναι τι θα φορέσουν, πώς θα κάνουν σεξ, για το πώς θα θάψουν τους φίλους τους από ζήλια ή ακόμη χειρότερα πώς θα του φάνε το γκόμενο!

Και άντε για να μην με πείτε και κυνικό, αντιπαρέρχομαι όλα τα προαναφερθέντα και θα εστιάσω στο γεγονός πως οι άνθρωποι δε μιλάνε μεταξύ τους, δεν έχουν ούτε μία απλή στοιχειώδη επικοινωνία μεταξύ τους! Κενοί άθρωποι σαν τα κουτάκια των αναψυκτικών!

Δε ξέρω αν πρέπει να λυπάμε αυτούς που είναι έτσι ή εμένα που πιστεύω ακόμη σε αξίες όπως είναι η φίλία, ο έρωτας, η ανθρώπινη επαφή σωματική και ψυχική!

Δε θέλω να καταλήξω μόνος και γέρος να πηγαίνω σε gay clubs προκειμένου να ανοίξει το μάτι μου.

Δε θέλω αυτή τη κοινωνία που έφτιαξαν κάποιοι η οποία δεν αποσκοπεί απολύτως πουθενά παρα μόνο στη μοναξία και την αποξένωση!

Α ρε Λάσκαρη από τότε που ξύρισες το Γεωργίτση στη ταινία :" Γοργόνες και μάγκες" όλοι γίνανε φρου φρου και αρώματα!

Stepping Stone

2009-02-08T10:43:00.000-08:00

Είναι ένα κομμάτο που αγγίζει τη ψυχή μου, τη ζωή μου.

.ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΩ STEPPING STONE ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ!

Όλοι αυτό ψάχνουν, ένα υποκατάστατο αγάπης. Όπως είναι η σοκολάτα για το σεξ!

Δε θέλω υποκατάστατα, δε θέλω ψεύτικα όνειρα και ελπίδες από κανέναν. Θέλω

ειλικρίνεια, να με κοιτάει ο άλλος στα μάτια και

να το εννοεί. Τι λέω, θεέ μου τι λέω!!!!

Εδώ δε μπορούν να κοιταξουν τους ίδιους τους εαυτούς τους στο καθρέφτη

θα κοιτάξουν εμένα;

Σιχαίνομαι πια να με αγγίζουν όλοι οι άνδρες γιατί ξέρω πως είναι βρώμικοι

, όχι από θέμα μπάνιου αλλά από τα ψέμματα που λένε!

Ναί, είναι βρώμικοι γιατί κρύβονται μέσα από τα παντελόνια τους... Ψέμματα,

υποκρισία και όνειρα χάρτινα προσφέρουν για να

αποκτήσουν μία ακόμη ώρα σεξ. Τι αλλό προσφέρουν; τι άλλο μπορούν να

κάνουν με επιτυχία;

Α! ναι, ξέχασα, μόλις "τελειώσουν" να ανάβουν τσιγάρο και

να σου γυρνάνε τη πλάτη!

Χτές αποφάσισα να πάω σε ένα gay club, το είχα μεγάλη ανάγκη,

όλη τη βδομάδα δούλευα και ήθελα να βγώ λιγο να ξεσκάσω!

Αηδίασα με εμένα. Μπήκα μέσα και παρήγγειλα ένα ποτό, κάθησα

σε μία γωνία και παρατηρούσα τους παρευρισκομένους.

Το μόνο που παρατήρησα στα μάτια όλων ήταν μία απελπισία, όχι

για τη κατάσταση τους αλλά απελπισμένοι για σεξ!

Δε προλάβαινε να μπεί άνθρωπος μέσα στο μαγαζί και τον περνάγανε

από ακτινογραφία!

Πού σκατά πρέπει να πάω για να βρώ έναν άνθρωπο να μιλήσουμε,

να ανταλλάξουμε απόψεις, να γνωριστούμε, να αγκαλιαστούμε και

αν ταιριάζουμε να φιληθούμε, να κάνουμε έρωτα, να νοίωσω

το κορμί του, τα χείλη του...

Τι πιο ανθρώπινο από αυτό υπάρχει στο κόσμο;

Τι πιό αγνό;

Αλλά τι λέω! Αγνότητα!

Ποιός είναι αγνός από μας για να προσφέρει και κάτι τόσο μεγάλο

και αληθινό στον οποιονδήποτε!

Σιχάθηκα πια!....

Άνδρες=Γουρούνια

2009-02-07T01:27:00.000-08:00

Μία ακόμη Δευτέρα ξύπνησα και πήγαινα πρωί πρωί στη δουλειά μου.

08:15 φτάνω στο μετρό και περιμένω με ανυπομονισία να έρθω γιατί αν αργήσω έστω 5' θα μας τη πει ο "καλός" προϊστάμενος.

08:17 ήρθε και μπαίνω μέσα. Απεναντί μου ήταν ένα παντρεμένο ζευγάρι, ήταν περίπου και οι δύο γύρω στα 45. Μία πολύ όμορφη και καλοδιατηρημένη γυναίκα σε αντίθεση με άλλες γυναίκες τις ηλικίας της και ένας καλοδιατηρημένος επίσης άνδρας με λίγες άσπρες τρίχες στους κροτάφους του για να του υπενθιμύζουν που και που την ηλικία του.

08:30 η γυναίκα του κατέβηκε στο σταθμό Μέγαρο Μουσικής και εμείς συνεχίσαμε... Δε πρόλαβε καλά, καλά να κατεβεί η γυναίκα και ο άλλος με ένα θράσσος γουρλώνει τα μάτια του και καρφώνει με το βλέμμα του μία κοπελίτσα που ήταν απέναντι του.

Δεν έφυγε το βλέμμα του λεπτό από πάνω της! Μου ρθε να του χώσω μία μπουνιά να του πεταχτεί όλη η μασέλα έξω!

Στη γυναίκα του όσο ήταν στο μετρό δεν ήξερε να δώσει ένα φιλί, να της κρατήσει λίγο το χέρι ή να της χαϊδέψει λίγο τα μαλλιά, την γκομενίτσα όμως ήξερε να τη λιγουρεύεται σαν ξερολούκουμο!

Ε βέβαια θα πουν κάτι φαλοκρατικά γουνούρια, έτσι κάνουν οι άνδρες!

Αν έτσι κάνουν οι άνδρες ας πάνε καλύτερα να πνιγούν!

Να ξενοπγδάνε ξέρουν! Να βάζουν όμως και κανένα πλυντήριο ή να βράσουν κανένα αυγο δεν έχουν ίδεα και δεν μπαίνουν βέβαια στο κόπο να μάθουν, γιατί έχουν τη δουλάρα που τους μαγειρεύει, τους καθαρίζει, τους μεγαλώνει τα παιδιά, τους παρηγορεί όταν χάνει η ομάδα τους και κάνουν σαν μικρά σαν κοριτσάκια που δε τους έδωσε ο Ρουβάς αυτόγραφο!

Συχάθηκα τον εαυτό μου που γεννήθηκα άνθρωπος.

Φαντάσου πως αν η κοπελιά που τη κοίταζε τόσο έντονα, του έδινε το τηλέφωνο της που θα μπορούσε να φτάσει...

Μωρέ τελικά καλά λένε πως όλα τα γουρούνια την ίδια μούρη έχουν!

Σκέψου απλά τι κάνει ένας άνδρας με μεγάλη επιτυχία... και αυτό παίζεται!

Τρώει σαν ζώον, κοιμάται επίσης σαν ζώον, απαιτεί (καθαρά ρούχα, να βγαίνει με τα ρεμάλια τους φίλους του και να δέχεται και η γυναίκα του τη σκρώφα τη μάνα του που της βγάζει το λάδι επειδή τον είχε καλομάθει το κανακάρη της και θέλει η νύφη της να κάνει ότι της λέει), βλέπει αγώνες στη τηλεόραση σαν βλάκας και πάνω από όλα στεναχωριέται για πολύ σοβαρα πράγματα, όπως για παράδειγμα ότι έχασε η ομάδα του και όχι επειδή έχει κάνει τη γυναίκα του να νοίωθει παραμελημένη.

Έχω βαρεθέι το ποιηματάκι που θέλει τις γυναίκες να ευνουχίζουν τους άνδρες και να τους κάνουν gay!

Mάλλον το αντίθετο συμβαίνει, αυτοί τις ευχουχίζουν με τη συμπεριφορά τους και τις κάνουν λεσβίες.

Ας το σκεφτούμε αλλίως! Πόσοι άνδρες ικανοποιύν σεξουαλικά τις συντρόφους τους; νοιάζονται για το τι θέλουν στο κρεβάτι που κάνουν έρωτα; αν θέλουν τρυφερότητα ή αγριάδα, αγκαλιές και φιλιά ή σφαλιάρες στο πωπουδάκι;

Κάνουν ότι κάνουν ή μάλλον προσπαθούν να το κάνουν, για να επιβεβαιώσουν ότι είναι άνδρες 100% και όχι αδερφούλες.

Συγγνώμη τότε αλλά είμαι πολύ τυχερός που είμαι gay!

Bλέπεις δε στα βγάζει αυτά αμέσως αλλά μετά το γάμο, εκεί που έχει φύγει απο το σπίτι της μαμάκας και του μπαμπάκα και τον έχεις αναλάβει ως νταντά εσύ!

Δεν έχουν καταλάβει όμως κάτι πολύ σημαντικό, ο γάμος δεν είναι μετεγκατάσαση από ένα σπίτι σε ένα άλλο απλά για να λέμε ότι φύγαμε από το σπίτι της μανούλας που μας συντηρούσε ως τα 35 αλλά είναι, ευθύνη, κατανόηση, αγάπη. Φροντίδα όχι για το συγκάτοικο σου αλλά για το σύντροφο σου. Δε χρειάζεται να παντρευτείς για να μοιράζεσαι τα έξοδα στους λογαριασμούς αλλά για μία άλλη ουσία πιο βαθυά και πιο σημαντική απο κάθε τι άλλο στο κόσμο... την αγάπη και το σεβασμό!

IMAGINE

2009-01-31T07:13:00.000-08:00

Κοιτάζω τους ανθρώπους όταν είμαι έξω και αναρωτιέμαι πόσοι άραγε νοι'ωθουν σαν και εμένα;

Σήμερα είχα ρεπό, καθάρισα το σπίτι, ψώνισα και αφού τελείωσαν όλα αυτά κάθομαι ξανά μόνος στο σπίτι με παρέα έναν υπολογιστή.

Ίσως είναι ο μόνος που δε θα με προδώσει, δε θα με πονέσει και αν μη τι άλλο θα μου προσφέρει κάτι χρήσιμο.

Μπήκα ύστερα από πολύ καιρό μέσα σε ένα gay κανάλι να ρίξω μία ματιά αν υπάρχει έστω ένας λογικός άνθρωπος. Αν υπάρχει κάποιος που εκτός από το σεξ σκέφτεται και κάτι παραπάνο.

Για μία ακόμη φορά έκανα λάθος. Τους κοίταζα να μιλάνε δημοσίως στο main window περι σέξ σαν να είναι το μόνο πράγμα που τους απασχολεί.

Απορώ και με εμένα που χρησιμοποίησα το σαν.

Όπως φαίνεται είναι το μόνο που τους απασχολεί.

Σε τι να πιστέψω δε ξέρω.

Πίστευα στα όνειρα μου και προσπαθούσα να τα κάνω αληθινά.

Πώς όμως θα γίνουν τα όνειρα αληθινά αν δεν υπάρχει αλήθεια στο κόσμο;

Σε κάθε άνθρωπο που έχω γνωρίσει όταν πρόκειται για κάτι σοβαρό λέω πάντα ότι είμαι φορέας, για να του δώσω την επιλογή.

Νομίζεις το έχει εκτιμήσει κανείς; Aντιθέτως με προσβάλλουν και φεύγουν.

Δεν το επέλεξα ούτε εγώ και δε θέλω να κάνω κακό σε κανέναν άνθρωπο.

Μόνο αλήθεια ζητάω και κατανόηση.

Μα πώς να έχεις αλήθεια όταν ο άνθρωπος που σε απέρριψε εξαιτίας μίας ασθένειας που έχεις, τον βλέπεις τελείως τυχαία μετά απ'ο λίγο καιρό στην ίδια μονάδα λοιμόξεων να περιμένι τη γιατρό που έχουμε να του γράψει τα χάπια;

Αυτή είναι η αλήθεια των ανθρώπων όπως φαίνεται.

Νοιώθω απαίσια με εμένα...

Γιατί απλά από μικρό παιδί έκανα όνειρα που κανένα δεν υλοποιήθηκε.

Η ζωή μου έχει γίνει ένα τραγούδι, άρχισε κάποτε αλλά σταμάτησε...

Ο δίσκος έχει μόνο ένα κομμάτι...

Πλέον περιφέρομαι σαν ζωτανός νεκρός μέσα στο πλήθος.

Παρατηρώ απλά χωρίς να εισπράττω τίποτα...

Πόσο πολυ λαχταράω να αρχίσω να γελάω, να μη σκέφτομαι απαισιόδοξα και άσχημα, αλλά να σκέφτομαι πως θα κάνω τη ζωή τη δική μου και του συντρόφου μου καλύτερη.

Από τον hiv δεν πεθαίνει κανείς πλέον. Μακάρι να πέθαινα μία και έξω στο νοσοκομείο όταν ήμουν και μου το ανακοίνωσαν οι γιατροί.

Τώρα πίστεψε με πεθαίνω αργά και βασανιστικά.

Ο ψυχικός θάνατος είναι ότι χειρότερο και πονάει πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε σωματικό πόνο.

Δεν ελπίζω πια...

Δεν ονειρεύομαι....

Δεν αισθάνομαι...

Δε γελάω...

Είμαι πλέον νεκρός και ας περπατάω...

Μακάρι να γενιόμουν ως ένα λουλούδι, θα έκανα κάποιον ή κάποια ευτισμένο-η.

ΤΕΛΟΣ

2009-01-28T03:49:00.000-08:00

Για τους άνδρες όπως φαίνεται μόνο το σεξ υπερτερεί. Αμφιβάλλω πλέον αν υπάρχει μέσα τους ίχνος ευαισθησίας και ανθρωπιάς.

Σήμερα πνίγομαι όπως ποτέ άλλοτε, σκέφτομαι να δώσω ένα τέλος στα βάσανα μου.

Δε μπορώ να αναπνεύσω... Τρέμω εδώ και δύο ημέρες, δε μπορώ πλέον να ηρεμήσω.

Θα πιώ όλα μου τα χάπια μονοκοπανιά. Πονάω πολύ και κανείς δε μπορεί να καταλάβει.

Σκέφτομαι και λειτουργώ με το συναίσθημα πολλές φορές. Για μένα πλέον το σεξ έχει περάσει σε τελευταία μοίρα.

Ποιός όμως μπορεί να το καταλάβει και να το δεχτεί απο τη στιγμή που όλοι σχεδόν σκέφτονται με το κάτω κεφάλι;

Και σιγά το κεφάλι, κουράστικα και θέλω να δώσω ένα τέλος, κουράστικα απο το ψέμμα και την υποκρισία, απο το δήθεν.

Ναι, θα το δώσω το τέλος μου γιατί αυτός ο κόσμος δεν είναι για μενα. Δεν αντέχω αυτή την οφθαλμαπάτη που θέλει να λέγεται ζωη!

Αρνούμαι να προσπαθώ για κάτι ψεύτικο. Αρνούμαι να αγωνίζομαι για ψεύτικα ιδεώση όπως είναι η αγάπη.

Κάνεις δε θα μπορέσει να καταλάβει γιατί είναι έτσι σκοτείνη η ψυχή μου. Σκοτεινή από μία σκιά που μου επέβαλλαν άλλοι, μία σκοτεινιά που δε μπορώ να διώξω γιατί κάθε φορά που προσπαθώ έρχεται πίσω σαν τυφώνας.

Ψεύτικες αγάπες, ψεύτικα φιλιά, ψεύτικες σχέσεις, ψεύτικες φιλίες, ψεύτικα λόγια...

ΥΠΑΡΧΕΙ ΆΡΑΓΕ ΚΑΤΙ ΑΛΗΘΙΝΟ;

Πάντα ονειρευόμουν μία αληθινή ζωή. Πάντα ήθελα αγάπη, κανείς δε με έχει αγαπήσει και την αναζητούσα...

Τώρα απλά βλέπω τα όνειρα μου τα καταστρέφονται το ένα πίσω από το άλλο.

Όνειρα που μεγάλωσα πιστεύοντας σε αυτά και τώρα το μόνο που βλέπω είναι συντρίμια.

Προσπαθούσα να γίνω λίγο δυνατός, να γελάω, να είμαι ευχάριστος αλλά το μόνο που κατάφερνα ήταν να φοράω μία μάσκα και να πέρνουν οι άλλοι ότι είχαν ανάγκη.

Βαρέθηκα και κουράστηκα. Πνίγομαι καθημερίνα, σήμερα όμως έχει γίνει αβάσταχτο.

Θα απαλαγώ πλέον από όλα αυτά...

Πολλοί θα με πούν δειλό και αδύναμο, δεν υπήρξα όμως ποτέ. Απλά κουράστικα να προσπαθώ να βρώ κάτι που δεν υπάρχει.

Δε μπορώ άλλο να κρατάω τα δάκρυα μου, δε μπορώ άλλο να προσποιούμαι πως ζώ γιατί δε ζώ απλά επιβιώνω.

Οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα τους, ουσία πλέον δεν υπάρχει μόνο μία επιφάνεια που καλύπτεται πρόχειρα.

Όνειρα

2009-01-25T15:10:00.000-08:00

Στη ζωή ίσως δεν προκαλούν μελαγχολία οι κακές στιγμές, αλλά οι καλές. Ότι άσχημο έχουμε περάσει το προσπερνάμε και το αφήνουμε μετά από λίγο καιρό. Τα καλά όμως μένουν με αποτέλεσμα να τα νοσταλγούμε συχνά και να μελαγχολούμε...

Δεν ξέρω αν υπήρχαν πολλές καλές στιγμές στη ζωή μου. Ονειρεύομαι όμως και ταξιδεύω. Πηγαίνω κάπου που δε φοβάμαι και δε σκέφτομαι τίποτα... Ζώ όπως θέλω εγώ, με τα δικά μου πρέπει και τα δικά μου θέλω. Στο κόσμο μου δεν υπάρχει κακία και μίσος γιατί μπαίνουν μόνο όσοι θέλω εγώ.

Δε ξέρω αν αυτός είναι ο σωστός τρόπος για να μπορέσω να αντιμετωπίσω κάποια στιγμή κατάματα την πραγματικότητα, το μόνο που μου έχει μείνει πάντως είναι τα όνειρα.

Όνειρα που ξέρω ότι ποτέ δε θα μπορέσουν να γίνουν αληθινά.

Βγήκα έξω χτες και παρατηρούσα τους ανθρώπους, πήγα σε ενα gay στέκι. Υπήρχαν πολλά ζευγαράκια, για να' μαι ειλικρινής ζήλεψα. Μου θύμισαν για πολλοστή φορά το κενό που νοιώθω.

Παλεύω μέσα μου για να κρατήσω τα δάκρυα μου και να μην αρχίσουν να τρέχουν σαν ποτάμι. Οι μέρες περνάνε, οι εβδομάδες, οι μήνες, τα χρόνια και εγώ είμαι εδώ ακόμη. Μόνος! Κανένα χάδι, καμία αγκαλιά, κανείς... Απλά μόνος. Εγώ και ένα άψυχο pc που απλά με βοηθάει να γράψω αυτά που νοιώθω.

Ώρες ώρες μου έρχεται να κατεβάσω μονοκοπανιά όλο το κουτί με τα χάπια που μου έχουν δώσει για τον hiv. Πνίγομαι και κανείς δε μπορεί να καταλάβει πως είναι αυτό το συναίσθημα.

Θέλω να αναπνεύσω αλλά δε μπορώ. Μακάρι να μπορούσα να απαλλαγώ από αυτό το συναίσθημα.

Μακάρι να σκεφτόμουν αλλιώς και όχι με τη καρδιά.

"Η πόλη των αγγέλων"

2009-01-24T00:09:00.000-08:00

Κάθε μέρα η ίδια ρουτίνα, σπίτι-δουλεια, δουλειά-σπίτι, ι ίδια ρουτίνα να είμαι με το ρολόϊ στο χέρι και να παρατηρώ την ώρα να περνάει για να πάρω και τα χάπια μου.
Η ζωή μου έχει γίνει ένα τρένο που κάνει το ίδιο δρομολόγιο καθημερινά.
Δεν αισθάνομαι δυνατός, απλά δείχνω.
Φοράω μία αποκριάτικη μάσκα και προσποιούμε πως γελάω, πως είμαι ευτυχισμένος, πως δε με νοιάζει το αύριο, ενω στην ουσία μόνο αυτό σκέφτομαι και ελπίζω να ναι καλύτερο.
Δε θέλω κανέις να καταλάβει την αδυναμία μου, την θλίψη μου και τη μοναξιά μου γιατί πολλοί θα πατησήσουν πάνω σε όλα αυτα.
Άραγε ποιός θα με αγαπήσει για αυτό που πραγματικά είμαι και όχι για αυτό που θα ήθελε να ήμουν; Θα με αγαπήσει και παρα του ότι είμαι οροθετικός;
Δε μπορεί να απαντήσει κανείς. Πολλές φορες στη ζωή μας γίνονται πράγματα που δε τα επιλέγουμε εμείς αλλά τα πληρώνουμε για μία ζωή.
Μακάρι να ήμουν πιο δυνατός... Κοιτάω τον ουρανό και θέλω να τον αγγίξω, να ακουμπήσω τα σύννεφα, να μου ζεστάνει τη καρδια ο ήλιος και να δίωξει μακρυά όλες τις σκιές που με πονούν.
Δε ξέρω αν αυτό που θέλω ονομάζεται λύτρωση ή όνειρο, πάντως το μόνο που θέλω είναι να νοιώσω γεμάτος.
Με φοβίζει η μοναξιά, με κάνει να αισθάνομαι νεκρός. Κάθε βράδυ πέρνω το μαξιλάρι μου αγκαλιά και το σφίγκω με όλη μου τη δύναμη. Δεν υπάρχει κάτι άλλο στην άλλη άκρη του κρεβατιού, το ξέρω καλά και δε πλησιάζω καν.
Μετάνοιωσα που πήρα διπλό κρεβάτι, μοιάζει τόσο άδειο.
Γιατί να μαι μόνος; που κάνω λάθος;
Ίσως τα όνειρα κοστίζουν πολύ ακριβά και εγώ προφανώς πληρώνω το τίμημα να ονειρεύομαι.
Γιατί οι gay σχέσεις να ναι τόσο δύσκολές; γιατί οι άθρωποι να ναι τόσο απόμακροι;
Φταίει o hiv για την θλίψη μου; όχι απλά ζώ με αυτό. Μάλλον προσπαθώ να ζήσω. Φταίει που δένομαι εύκολα; ή που επενδύω στην αγάπη;
Παλιότερα που έβγαινα σε gay μαγαζιά παρατηρούσα τους ανθρώπους να γελάνε, να είναι στο "κόσμο" τους και όλα για αυτούς να είναι ένα καλό σεξ.
Πόσοι όμως αισθάνονται όπως έγω και δε το δείχνουν;
Κρυβόμαστε πίσω απο την αποκριάτικη μάσκα μας, χαμογελάμε για να δείχνουμε δυνατοί αλλά πόσοι στην πραγματικότητα είναι δυνατοί;
Το ότι πληγώθηκα μία, δύο, τρείς... φορές στη ζωή μου δε σημαίνει πως θα γίνω και απάνθρωπος.
Μία αγκαλιά ζεστή αναζητώ θεέ μου, κάτι απλό και αληθινό.
Αληθινό! Μεγάλη λέξη!
Ας είχα για λίγο στη ζωή μου αληθινή αγάπη και ας πέθαινα μετά. Θα ένοιωθα τόσο πλήρης που δε θα με ένοιαζε τίποτα άλλο.
Έχεις δει τη ταινία "Στη πόλη των αγγέλων"; Δές την και θα καταλάβεις τι εννοώ.

2009-01-19T10:34:00.000-08:00

Τι είναι άραγε αυτό που μας κάνει να ερωτευόμαστ εκάποιον; η εξωτερική εμφάνιση; o ψυχισμός του; τι από όλα; υπάρχει άραγε αληθινή αγάπη σε ένα gay ζευγάρι;

Ποτέ δεν έψαχνα τον τέλειο άνδρα γιατί ξέρω καλά πως δεν υπάρχει, πάντα έψαχνα κάτι υπαρκτό και ανθρώπινο.

Κάτι που απλά δε θα φοβάται να μου πεί : "σε αγαπώ". Κάτι ανθρώπινο, κάτι αληθινό.

Αλλά τι λέω; πότε υπήρξε σε αυτό το κόσμο είλικρίνια και αγάπη για να υπάρξει τώρα;

Κοιτάζω από το παραθυρό μου το γαλανό ουρανό και ευχόμουν να μουν εκεί πάνω... Να πέταγα σε όλα το κόσμο και να χάϊδευα τα πρόσωπα των ανθρώπων...

Με ένα άγγιγμα μου να ξεχνάνε ότι τους έχει πληγώσει και να αρχίζουν μία νέα ζωή γεμάτη είλικρίνια και αγάπη.

Λένε πως ο θεός ότα εμείς οι άνθρωποι κάνουμε όνειρα και σχέδια εκείνος γελάει από ψυλά. Δε δέχομαι αυτή τη θεωρία τώρα πια... Δε δέχομαι πως δε θέλει να μαστε ευτυχισμένοι, το αντίθετο μάλιστα.

Δε φοβάμαι πλέον το θάνατο γιατί ίσως όταν πεθάνω αρχίσω να ζώ...

Κρατάω τα δάκρυα μου με το ζόρι, καθημερινά φοράω τη μάσκα του χαρούμενου και κρύβω το πόνο μου για να μην με λυπηθεί κανείς.

Σάμπως μπορεί και κανείς να καταλάβει πως πραγματικά νοιώθω;

Η ζωή έχει πλέον γίνει ένα rink , η δυστυχία σου, η ευτυχία μου και ο θάνατος σου η ζωή μου.

Αν δε παίξεις το παιχίδι με τη θέληση σου κάποιος θα σε πετάξει μέσα σε αυτό το rink για να κερδίσουν το στοίχημα...

Εκεί η σκοτώνεις ή σκοτώνεσαι.

Πώς είναι άραγε η ευτυχία; πώς είναι άραγε να σε αγαπάνε; μπορεί να μου απαντήσει κανείς; μπορεί κάποιος να δώσει συναίσθημα και όχι μόνο μισή ώρα σεξ;

Πόσο λαχταράω να κοιμάμαι με κάποιον και να μη θέλει μόνο το κορμί μου αλλά και τη ψυχή μου... Να ξυπνάω και να τον βλέπω πως κοιμάται δίπλα μου, να αισθάνομαι τη ζεστασιά του κορμιού του... να ακούω τη καρδιά του να χτυπάει όταν κοιμόμαστε αγκαλιά.

Όνειρα... όνειρα που ίσως ποτέ δε γίνουν αληθινά, απλά θα πλανιέμαι μέσα σε μία αυταπάτη.

Πνίγομαι

2009-01-17T12:14:00.001-08:00

Κουράστηκα... Βαρέθηκα...

Πονάω... Πνίγομαι....

Παιδιά που μου αρέσουν δε τους αρέσω εγώ και παιδιά που τους αρέσω δεν αρέσουν σε εμένα.

Ψάχνω και κοιτώ τρυγύρω μου, γιατί τόσα χρόνια δε μπορώ να βρώ αγάπη; γιατί δε μπορώ να ζήσω όπως επιθυμώ; τι κάνω λάθος;

Φοβάμαι στην ιδέα της μοναξιάς, δε θέλω να μείνω μόνος, θέλω να ερωτευτώ και να αγαπήσω...

Σε παρακαλώ θεέ μου, εσύ που τα βλέπεις όλα μη με τιμωρείς άλλο, δεν αντέχω, λύτρωσε με από τη μοναξιά μου.

Δώσε μου νόημα και αξία σε παρακαλώ, σε ικετεύω.

Αγάπη ζητάω και εσύ για την αγάπη σταυρώθηκες. Μη με εγκαταλείπεις... Μη με τιμωρείς, έχω κάνει πολλά λάθη και μετανοιώνω καθημερινά. Αν όσους αγαπάς τους τιμωρείς... τότε μισησέ με!

Από πότε η αγάπη έγινε τόσο δύσκολη και το μίσος τόσο ευκολο;

Ναι, δεν με έκανες ούτε κούκλο, ούτε μοντέλο, με έκανες άνθρωπο και προσπαθώ να λέιτουργώ με γνόμωνα αυτό.

Κλαίω με ακούς; κλαίω που βασανίζομαι έτσι... Δε ξέρω πια είναι η κόλαση τελικά, αυτό που ζώ τώρα ή αυτο που πρίκειται να ζήσω αν πουλήσω τη ψυχή μου στο διάολο;

Δείξε μου ένα μονοπάτι να ακολουθήσω σε εκληπαρώ... Θα πεθάνω με ακούς; Θα πεθάνω με σκοπό να γίνω άγγελος και να βοηθάω τους πραγματικούς ανθρώπους. Ανθρώπους που θα ξέρουν πως να αγαπάνε και πως να αγαπιούνται.

Κουράστηκα να ελπίζω, κουράστηκα να προσπαθώ, δώσε μου ένα στίγμα να συνεχίσω να ζώ, να αγαπώ και να ελπίζω. Έπαψα να ελπίζω, απλά επιβιώνω μέσα στη πολυκοσμία, μία πολυκοσμία που όσα και άτομα και να έχεις δίπλα σου δε πρόκειται να καλύψουν το απέραντο κενό που νοιώθω.

Θεέ μου έσυ που με ξέρεις από μικρό παιδί, ξέρεις καλά τη λαχταράει η ψυχή μου. Ονειραεύομαι μάταια, ελπίζω άσκοπα... Σώσε με!

Σώσε με γιατί μόνο εσύ ξέρεις πως είναι η ψυχή μου.

Κρατάω με το ζόρι τα δάκρυα μου, το ξέρεις πολύ καλά... Ζώ μέσα σε ένα σκοτάδι, σώσε με... Ζητάω ταπεινά τη βοηθειά σου, εγώ ο ανάξιος , σε ικετεύω. Mη με εγκαταλείπεις όπως σε είχα εγκαταλείψει εγώ στο παρελθόν...

Άκου σε με και κάνε τα δάκρυα μου να μην ξανα τρέξουν από τα μάτια μου...

Μοναξιά

2009-01-16T09:35:00.000-08:00

Λένε πως όταν μία πόρτα κλέινει κάπου αλλού ανοίγει μία άλλη...

Τι γίνεται όμως στο παιχνίδι του έρωτα; Όταν θες να αγαπήσεις και να αγαπηθείς πραγματικά;

Tελικά μόνο η Χιονάτη και η Σταχτοπούτα είχαν τη τύχη να αγαπήσουν και να αγαπηθούν;

Kοιμάμαι στο διπλό μου κρεβάτι μόνος. Μετανοιώνω που αγόρασα διπλό... μου θυμίσει τη μοναξιά μου.

Κάθε βράδυ πέρνω το μαξιλάρι μου αγκαλιά περιμένωντας πως θα αντικατασταθελι από κάποιον που θα με αγαπάει αληθινά.

Περιμένω όλα αυτά τα χρόνια για μία και μοναδική αγάπη που απλά θα δώσει νόημα στη ζωή μου, κάτι που θα με συναρπάσει και θα κάνει τη καρδιά μου να χτυπάει δυνατά. Νοιώθω μόνος, πολύ μόνος, αναζητώ μία αγκαλιά η οποία φοβάμαι πως δε θα υπάρξει ποτέ.

Το πάντα και το ποτέ όμως είναι πολύ μεγάλες κουβέντες. Κάθομαι με τις ώρες στη δουλειά γιατί δεν έχω κάποια άλλη ασχολία στη ζώη μου. Έχω μόνο έμενα να νοιάζεται για' μένα.

Όσοι με ερωτεύτηκαν δεν τους ερωτεύτηκα εγώ και οσους ερωτέυτηκα δε με ερωτεύτηκαν εκείνοι. Γιατί να είναι τόσο δύσκολο να αγαπήσεις και να αγαπηθείς;

Tη δουλειά έχεις τη δυνατότητα να τη κάνεις ακόμη καλύτερη, το σπίτι σου επίσης, την εμφάνιση σου παρομοίως... τα συναισθηματικά σου όμως;

Πάντα έψαχνα να βρώ τον έναν της ζωής μου με λάθος τρόπους, τώρα πια δε ψάχνω καν απλά περιμένω τη ζωή να τον φέρει στο δρόμο μου.

Το μόνο μου όπλο είναι ο λόγος και πιο συγκεκριμένα ο γραπτός. Πονάω που δε μπορώ να βρώ την αγάπη.

Κλείνομαι μέσα στο σπίτι και απλά σκέφτομαι τη ζωή μου... Δε δέχομαι αυτή τη κατάσταση απλά προσπαθώ να συμβιώσω με τη μοναξιά μου.

Μία μοναξιά που δεν είναισ το χέρι μου να διώξω.

Φωνάζω να με σώσει κάποιος, να μου δώσει νόημα και ουσία αλλά όπως φαίνεται στη ζωή όλα είναι μία συνουσία.

Μία ώρα σεξ και μέτα καταλήγεις στο τεράστιο βιβλίο των one night stands του καθενός.

Πόσο έχω λαχταρήσει μία αγκαλιά, ένα χάδι, ένα γλυκό φιλί, να κάνω έρωτα με κάποιον που θα τον κοιτάω στα μάτια, που θα καταλαβαίνει τα θέλω μου και εγώ τα δικά του.

Αναρωτιέμαι απλά αν η πορεία ζωής ενός gay είναι η μοναξιά!

Δε τη θέλω τότε αυτή τη ζωή. Θέλω αγάπη και μόνο.

Δε ζητάω ούτε αμύθυτα πλούτη, ούτε πάλατια, το μόνο που ζητάω είναι να αγαπήσω και να αγαπηθώ...

Θα το βρώ άραγε ποτέ;;;;;

Πρωτοχρνονιά

2009-01-02T04:41:00.000-08:00

Χρόνια πολλά και ευτυχισμένο το νέο έτος για όλους μας.

Το 2008 ήταν μία πολύ δύσκολη χρονιά για όλους μας σχεδόν.

Χτές κατάλαβα πως κάθε πρωτοχρονιά σηματοδοτέι μλια νέα αρχή. Ότι μας πόνεσε, μας έκανε να κλάψουμε, να νευριάσουμε, θάνατοι, αρρώστιες, αποτυχίες κτλ τα βάζουμε όλα στην άκρη και αρχίζουμε από την αρχή.

Το βιβλίο του 2008 για εμένα έκλεισε και αρχίζω από σήμερα να γράφω το νέο μου βιβλίο που θα το κάνω πιο χαρούμενο και πιο αισιόδοξο απο το προηγούμενο.

Αποφάσισα πως η ζωή είναι δική μου και τη κάνω εγώ ότι θέλω. Αν αφεθώ πάνω της θα με παρασύρει σε μία δύνη, αποφασίζω λοιπόν πως θα την κάνω εγώ ότι θέλω!

Το ίδιο πρέπει να κάνουμε όλοι, όλοι περνάμε δύσκολες φάσεις, το πιο σημαντικό όμως είναι να τις βάζουμε στην άκρη και να χαμογελάμε.

Λεφτά εντάξει θα βγάλουμε, και τι να τα κάνουμε τα πολλά άλλωστε; σχέσεις επίσης θα κάνουμε, δάνεια όλοι θα πάρουμε στην Ελλάδα ζούμε άλλωστε... αρκεί να έχουμε την υγεία μας και το πιο ακατόρθωτο μπορεί να γίνει πράξη, με ένα χαμόγελο απλά, με μία θετική σκέψη και μία ζεστή καρδιά!

Ζούσα μέσα στη θλίψη και δεν κέρδισα πότε κάτι από αυτό, μόνο να χάσω δύο χρόνια από τη ζωή μου...

Πλέον θα ζώ και θα ζώ για εμένα πάνω από όλα!

Έκανα μία υπέροχη πρωτοχρονιά σπίτι μου με συναδέλφους από τη δουλειά, μαγείρεψα, ψώνισα, ήπιαμε, γελάσαμε και πραγματικά μέσα στη πολύ υγρασία που έχει το σπίτι μου ένοιωσα μία υπέροχη ζεστασιά!

Εύχομαι όλοψυχα σε όλους να γεμίσετε από αισιοδοξία και χαρά, ύγεία και ευτυχία!

Καλά χριστούγεννα και ευτυχισμένο το 2009

2008-12-29T12:20:00.000-08:00

Καλά Χριστούγεννα με αγάπη, ευτυχία και υγεία για όλους!

Σταματήστε πια!

2008-11-29T05:43:00.000-08:00

1η Δεκέμβρη. Μία ημέρα μόνο από τις 365 για να θυμηθούμε ότι πρέπει

να πέρνουμε προφυλάξεις!

Η 1η Δεκεμβρίου έχει καθιερωθεί ως παγκόσμια ημέρα κατά

του aids. Πόσοι όμως από

εσάς γνωρίζετε τι

σημαίνει πραγματικά aids;

Κάθε χρόνο τα στοιχεία που συλλέγει το ΚΕΕΛΠΝΟ παρουσιάζουν

αύσηση των κρουσμάτων,

κάθε χρόνο λοιπόν μολύνονται όλο και περισσότεροι άνθρωποι!

Κάποιοι από εσάς θα πείτε ότι φταίνε οι οροθετικοί που δε το

εξομολογούνται και κάποιοι άλλοι θα πείτε πως είναι θέμα των gay.

Eγώ όμως θα σας πώ, πως είναι δίκη σας υπόθεση το να προστατεύετε

τον εαυτόν σας.

Πόσοι από εσάς έχετε μπεί ποτέ στο κόπο να ενημερωθείτε για το τι είναι το aids;

πόσοι κάνετε εξετάσεις για να δείτε αν έχετε κολλήσει κάτι;πόσοι από εσάς έχετε

ένα προφυλακτικό στο πορτοφόλι σας για παν ενδεχόμενο;

Ένας οροθετικός δεν είναι υποχρεωμένος από κανέναν να εξομολογηθεί το

πρόβλημα του

και αυτό εξαιτείας του ρατσισμού που όλοι εσείς η δήθεν προσεκτικοί

δημιουργείτε!

Παγώνετε στην αλήθεια επειδή μέσα σας αμφιβάλλετε αν δεν είστε και εσείς hiv+!

Το aids είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες, δεν είναι όμως γνωστή η συνείδηση που

πρέπει

να κουβαλάνε οι άνθρωποι προκειμένου να προφυλάσουν τους εαυτούς τους

με έναν πολύ απλό

τρόπο, βάζοντας προφυλάκτικό.

Το προφυλακτικό μειωνεί τις πιθανότητες μετάδοσης του ιού hiv αλλά και άλλων

ΣΜΝ (Σεξουαλικώς

Μεταδιδόμενων Νοσημάτων) κατα 95%.

Όλους σας αφορά ανεξάρτητα αν είστε straight, gay, bi η δε ξέρω και εγώ τι!

Μία απλή ματιά στο http://www.keel.org.gr/keelpno/2008/hiv/epidimiologiko_deltio_2008.pdf θα

σας πείσει για το πόσο σοβαρά είναι τα πράγματα στη χώρα μας.

Είναι αναγκαίο να ευαισθητοποιηθούμε όλοι και να καταλάβουμε οτι μπορούμε να έχουμε

μία υγιή σεξουαλική ζωή χρησιμοποιώντας προφυλακτικό.

Το aids μας αφορά όλους, δεν έχει κάνει εξαιρέσεις σε μικρά παιδιά θα κάνει σε εμάς που είμαστε

υποτίθεται υπεύθυνοι ενήλικες;

Τι είναι άραγε πιο σημαντικό; Μισή ώρα απόλαυσης ή μία ζωή γεμάτη υγεία;

Ο καρκίνος για παράδειγμα είναι κάτι που δε σου δίνει τη δυνατότητα να πάρεις προφυλάξεις

και να αποφύγεις. Το aids όμως μπόρεις να το αποφύγεις αν σκέφτεσαι λίγο και με

το πάνω κεφάλι και χρησιμοποιώντας προφύλακτικο!

Όσο αναφορά τους straight που νομίζουν ότι εξαιρούνται από τη κατηγορία του υψήλου κινδύνου,

θα τους συμβούλευα να ελέγξουν τα στατιστικά στοιχεία του ΚΕΕΛΠΝΟ ή να ρωτήσουν έναν γιατρό.

Το μη ασφαλές σεξ ισοδυναμεί με μεγάλο ποσοστό μετάδοσης σύφιλης, ηπατίτιδας, aids κτλ.

Το προφυλακτικό δεν είναι ντροπή.

Δε χρειάζεται να πάθει κάποιος για να καταλάβει το πόσο σημαντικό είναι να προφυλασόμαστε!

Αν μπορούσα να έκανα ένα flash back θα σας πήγαινα στη δεκαετία του 90 και θα σας παρουσίαζα

όλους αυτούς τους ανθρώπους που πέθαναν από aids.

Σήμερα μπορεί η θνησιμότητα από τον hiv να έχει μειωθεί κατακόρυφα, δεν έχει μειωθεί όμως η μετάδοση!

Οι επιστήμονες κάνουν μεγάλες προσπάθειες για να μπορέσουν να ανακαλύψουν μία θεραπεία κατά του ιου,

τα πράγματα όμως είναι δύσκολα...

Θεραπεία για τον hiv δεν υπάρχει, μπορούμε όμως να προφυλασσόμαστε κάθε φορά που κάνουμε σεξ,

ώστε να μειωθούν τα κρούσματα και να περιοριστούν.

Εξετάσου!

Ενημερώσου!

Πάρε προφυλάξεις!

Μερικά χρήσιμα sites : www.hivhellas.gr , www.hivaids.gr ,www.nohivnoaids.gr

Sweet dreams, sweet life, sweet hug...

2008-11-23T07:27:00.000-08:00

΄Οταν έμαθα γαι τον hiv βίωνα την απόλυτη μοναξιά, μετά από ότι μου είχε συμβεί, σκεφτόμουν πως θα ήθελα να πέθαινα και να γινόμουν άγγελος!

Μέσα σε ένα δωμάτιο, μόνος μου, χωρις φίλους και οικογένεια δίπλα μου, ήθελα να άνοιγα το παράθυρο και να άρχιζα να πέταγα!

Δεν είχα πει τίποτα στην οικογένεια μου γιατί δε μπορούσαν να με βοηθήσουν. Ήταν κάτι πάνω από τις δυνάμεις μου και αν το μάθαιναν ή μάθουν θα πέθανουν.

Όσο καιρό ήμουν κλεισμένος μέσα στο σπίτι έτυχε και είδα δύο φορές στη τηλεόραση τη ταινία sweet November.

Άλλαξα μέσα μου αμέσως και είχα πάρει δύναμη, αποφάσισα πως ήθελα να ζήσω, μπορούσα να το κάνω γιατί είχα όνειρα!

Το όνειρο της αγάπης με κράτησε ζωντανό. Όνειρο που προσπαθώ οσο μπορώ να το κάνω αληθινό και μετά ας πεθάνω!

Όταν έμαθα για την οροθετικότητα μου λύγισα, κόντευα να πεθάνω απο κατάθλιψη αλλά τελικά με τη βοήθεια κάποιων καλών ανθρώπων είμαι ακόμη εδώ.

Δε θέλω ποτέ κανείς να με λυπηθεί, να είναι δίπλα μου μόνο και μόνο επιδή λέει μέσα του ¨ α! το καήμενο το παιδί... ". Πλέον ζώ, ζώ το τώρα, τη στιγμή και το δευτερόλεπτο.

Προσπαθώ να γίνομαι όσο το δυνατό καλύτερος άνθρωπος.

Το μόνο που αναζητώ είναι μία πραγματική αγκαλιά που απλά θα με γεμίζει. Μία αγκαλιά ενός άνδρα που θα νοιώθω ότι με αγαπάει πραγματικά! Όταν το βιώσω αυτό δε θα με πειράξει να φύγω από αυτό το κόσμο μέσα στην αγκαλιά αυτού του άνδρα.

Έχω ορκιστεί στον εαυτό μου, ότι δε θα με σκοτώσει ο hiv μέσα σε ένα νοσοκομείο με πολλά σωλινάκια και μηχανήματα που με βοηθούν να παραμείνω στη ζωή.

Δε ξέρω που υπάρχει αληθινή αγάπη, αλλά ψάχνω επίμονα να τη βρώ και δε θα σταματήσω μέχρι να ανακαλύψω το άλλο μου μισό.

Η κολλητή μου για παράδειγμα ξέρει να αγαπάει και μου το δείχνει καθημερινά με το τρόπο που σκέφτεται και μιλάει για τον άνθρωπο της ζωής της.

Μπορεί να βρώ την πραγματική αγάπη μέτα από πολλά χρόνια, ίσως και σε λίγους μήνες, το μόνο σίγουρο πάντως είναι πως δε θα αφήσω τίποτα και κανέναν να με αποθαρρύνει.

Η ζωή κατάλαβα πως είναι πολύ μικρή, δε θα τη χαραμίσω άλλο...

Μέσα από ότι μου συναίνει στο Λονδίνο συνειδητοποίησα ότι μία αληθινή αγκαλιά αξίζει τα πάντα...

H φίλη μου

2008-11-22T12:13:00.000-08:00

Πολλες φορες αναρωτιεμαι τι ειναι πιο πιθανό στη ζωη . Να κερδιζεις το τζοκερ ή να κανεις μια επιτυχημενη φιλια;

Και στις δυο περιπτωσεις η τυχη παιζει σημαντικο ρολο!

Aπο τοτε που εμαθα επισημα οτι ειμαι οροθετικος η ζωη μου έχει αλλαξει ριζικα.

Ξαφνικα πεθανα και ξανα αναστηθηκα!

Κολλησα στο Λονδινο, το πως δεν εχει καμια απολυτως σημασια. Γυρισα στην Ελλάδα χίλια κομμάτια, σπασμένος και μόνος!

Αποφάσισα να το εξομολογηθώ στους " φίλους " μου, ή καλύτερα αυτούς που θεωρούσα εγώ φίλους.

Με κάνανε όλοι πέρα, ένοιωσα ένα μίασμα, κλείστηκα στον εαύτό μου, με αποτέλεσμα να χάσω έναν ολόκληρο χρόνο από τη ζωή μου!

Ξαφνικά είδα μέσα σε ένα κλάμπ μία πολύ καλή μου φίλη, είχαμε χαθεί για αρκετό χρονικό διάστημα, οι πραγματικές φιλίες όμως είναι ανεξήτηλες από το πέρασμα του χρόνου!

Είπαμε πολλά, κι όμως είναι ακριβώς η ίδια όπως και πρίν λίγα χρόνια. Σαν να μην είχε περάσει ούτε μία μερα.

Αποφάσισα να της πώ όλη την αλήθεια για μένα. Τι μου είχε συμβεί και γιατί επέστρεψα στην Ελλάδα.

Περίμενα πως θα με πέταγε και εκείνη σαν να μαι σκουπίδι και προς έκλπηξη μου, με αγκάλιασε, μου φέρθηκε ανθρώπινα, με κατανόηση και ειλικρινή ανοδιοτελή αγάπη. Είμαστε πολύ δυναμικοί χαρακτήρες και οι δύο, νευρικοί και ευέξαπτοι αλλά δε παύουμε να αγαπάμε ο ένας τον άλλο!

Πολλές φορές συζητάμε και μου ανοίγει τη ψυχή της για το αλλο της μισό. Είμαι πραγματικά υπερήφανος για κεινη όσο και αν τη κατσαδιάζω, γιάτι ξέρει να αγαπάει τους φίλους της και το μισό της!

Μάκαρι να μπορούσαμε να αγαπήσουμε όλοι έτσι. Έχει αφιερώσει όλη της τη ζωή σε ένα και μόνο άτομο.

Όσο και αν κοντραριζόμαστε για διάφορες ανοησίες και εκνευριζόμαστε ο ένας με τον άλλον, μέσα μου τη θαυμάζω όλο και περισσότερο μέρα με τη μέρα!

Ξέρει να αγαπάει με τη ψυχή της. Ίσως αυτό στην εποχή μας, ακούγεται πολύ παραμυθένιο αλλά υπάρχει κανείς που να μην πιστεύει στα παραμύθια;

Πλέον δε τη θεωρώ φίλη μου αλλά κάτι πολύ παρα πάνω!

Εύχομαι όλοι οι άνθρωποι να έχουν ή να αποκτήσουν μια φίλη όπως εγω!

.... Μην αλλάξεις ποτέ και για κανέναν με ακούς;

ΕΛΛΑΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΙΟ ΣΟΥ!

2008-11-21T13:58:00.000-08:00

Σαν Ελληνας, φορολογούμενος πολίτης και πάνω από όλα σαν άνθρωπος με ανησυχ'ιες, αναρωτιέμαι μήπως η Αννίτα Πάνια και ο Νίκος Καρβέλλας είχαν δίκιο σχετικά με το περιστατικό που σημειώθηκε τις προάλλες.

Σήμερα ήμουν στο κέντρο, στη πλατεία Καννιγγος, εξω απο το Δημαρχειο Αθηνων, εκει που η αστυνομικοι ειναι πενηντα, πενηντα ανα στενο.

Μεσα στη καρδια της Αθηνας, που οι μεγαλοπολιτικοι πανε και ερχονται και η εγκληματικοτητα ειναι στα υψη, παρατηρησα εναν καθως πρεπει αστυνομικο να διαβαζει το περιοδικο men's health.

Θα με ερωτησει λοιπον τωρα καποιος, γιατι ο αστυνομικος δεν ειναι ανθρωπος να διαβαζει ενα ανδρικο περιοδικο δημοσιως;

Και απαντω, πως και ανθρωπος ειναι και καθε δικαιωμα εχει να διαβασει οχι ενα αλλα δεκα περιοδικα και οπου τα θελει!

Δεν εχει δικαιωμα ομως να τα διαβαζει εν ωρα υπηρεσιας!!!!

Αν καποιος απο μας που δεν ειμαστε δημοσιοι υπαλληλοι, έκανε κατι τετοιο θα του ειχαν δωσει οχι μονο τα παπουτσια στο χερι αλλα και μια κατσαδα σαν να χε κανει το μεγαλυτερο εγκλημα.

Μετα βλεπεις επειδη χασομερουσε ολη μερα, πιανει εμενα, εσενα, τον οποιονδηποτε, μας κανει εξουνοχιστικο ελεγχο και περνει και τα δικα μας στοιχεια για να δειξει οτι εχει κανει λιγη δουλεια, οταν την ιδια ωρα που διαβαζε το περιοδικο του, κατω απο το ζεστο ηλιο θα μπορουσαν να ειχαν σημειωθει καποιες ληστειες και αλλα μικρο περιστατικα.

Εγω λοιπον γιατι να πληρωνω φορους περι αστυνομευσης; Για να διαβαζει ο καθε αστυνομικος ανενοχλητος το περιοδικακι του;

Με ειχε εκνευρισει τοσο πολυ που προκειμενου να ξεκολλησει απο κει, πηγα και τον ρωτησα προς τα που να παω για Ακαδημιας.

Με το υφος της απολυτης εξουσιας, αδιαφοριας και ψωνιου, χωρις να σηκωσει τα ματια του απο το περιοδικο, μου λεει : “ ευθεια στο πρωτο αριστερα και μετα δεξια”, εμεινα οχι απλα κοκκαλο αλλα κατι παραπανω που δε μπορω να περιγραψω με λογια!

Απορω που παμε με αυτα τα δεδομενα, στην απολυτη εγκληματικοτητα ή στην απολυτη ξεφτιλα;

Για να μην ειμαι τελειως αδικος και κακος ειμαι σιγουρος πως υπαρχουν και συνεπεις και καλοι αστυνομικοι αλλα αυτοι σπανιζουν σαν το καλο χαβιαρι!

Αντιπαρερχομαι ολα οσα εχω αναφερει μεχρι στιγμης για να φτασω στο πιο επιμαχο σημειο του στοχασμου μου. Βλεπω παιδακια να φορανε τη στολη του αστυνομικου και να “ πουλανε” μια μαγκια και εναν τσαμπουκα απο το τιποτα, αραγε στη σχολη αστυφυλακων παραλειπουν το μαθημα που αφορα τη προστασια των πολιτων και τους μαθαινουν τροπους για να πουλανε μαγκιες και νταιλικια;

Ωρες, ωρες νοιωθω οτι ζω μια νεα μορφη δικτατοριας με μια αλλη μορφη.

Το σεβασμο που απαιτουν αυτοι οι δημοσιοι υπαλληλοι με το ετσι θελω, ας τους πει καποιος πως τον κερδιζουνε με τις πραξεις τους και τη συμπεριφορα τους, οχι με το ετσι θελω!

Ειναι θεμα επαγγελματος αναρωτιεμαι ή ειναι τοσο μεγαλο το κακο και σε αλλα επαγγελματα;

Ευχομαι απλα να αλλαξουν συντομα τα πραγματα, ωστε να νοιωθω πιο ασφαλης οταν περπατω στο δρομο και για να μην παιρνει η μπαλα και καποιος ευσεινηδητους αστυνομικους που προσπαθουν να δωσουν τον καλυτερο τους εαυτο!

Mια τρελή, τρελή αδερφάρα!

2008-11-02T12:40:00.000-08:00

Άνδρες μέσα στη καύλα αναζητούν σεξ να ξεκαυλωσουν και να νοιώσουν την απόλυτη ηδονή!

Αυτό γινόταν από την εποχή των πιθήκων έως και σήμερα! Οι εποχές αλλάζουν και οι άνθρωποι εξελίσσονται!

Ας πάμε όμως στη δεκαετία του 70, εκεί που στην Ελλάδα επουδενι δε θα γινόταν λόγος περί ομοφυλοφιλίας!

Άνδρες καταπιεσμένοι μέσα από τα κοινωνικά πρότυπα και πρέπει, της τότε εποχής αναζητούσαν το σεξ στα πάρκα, σε αγγελίες, στο δρόμο κτλ.

Ίσως σήμερα να μας ακούγεται πολύ κλισέ το όλο θέμα γιατί είναι πιο εύκολο να βρεις «δηλωμένους» ομοφυλόφιλους και να κάνεις σεξ μαζί τους!

Θα επικεντρώσω όλη μου τη προσοχή στη ζωή ενός γκέι σαραντάρη που είχε μεγαλώσει με αλλά ιδεώδη και αρχές, στην εποχή του 70, αλλά φτάνει σήμερα στην πιο ανοιχτή κοινωνία κουβαλώντας κατάλοιπα από τότε!

Κόμπλεξ και φόβοι τον εμποδίζουν να συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι η ομοφυλοφιλία είναι πιο αποδεκτή στην ελληνική κοινωνία. Κρύβεται ακόμη και αν δε το χει ανάγκη, πηγαίνει ακόμη στα πάρκα για να μπορέσει να βρει αυτό που αναζητά, όταν μπορεί να χρησημοποιεισει το internet ή να πάει σε κάποιο gay μπαρ!

Χάσμα γενεών ή το απόλυτο κόμπλεξ?

Τελικά η γενιά των 40 είναι η πιο ενδιαφέρουσα, οι άνθρωποι διαφέρουν ριζικά μεταξύ τους! Κάποιοι μπορούν και συμβαδίζουν απόλυτα με 20χρονα, κάποιοι άλλοι όμως ζουν ακόμη στην εποχή του Rock Hudson (ο οποίος τον έπαιρνε ασύστολα και studios και managers τον προβάλανε ως το απόλυτο ανδρικό σύμβολο) και δε μπορούν να καταλάβουν πως σήμερα υπάρχει μια Madonna…

Η τρελή, τρελή σαραντάρα λοιπόν που έπεσε στο δρόμο μου σαν κοτρόνα από νεοκλασικό ετοιμόρροπο σπίτι στα ξαφνικά είναι ακόμη κολλημένη εκεί!

Πίστευα ότι είχαν δει πολλά τα μάτια, αλλά όσο ζεις βλέπεις μαθαίνεις και απορείς!

Κοντή, χόντρη ανοιχτόχρωμη και ξυνομουρα. Και μένα τι με νοιάζει θα μου πεις!

Όχι καλό μου με νοιάζει και με κόφτει επειδή εγώ είχα και έχω : «νιάτα και ομορφιά τιμή και περηφάνια!», πάει ένας σαραντάρης + να συναγωνιστεί έμμεσα έναν 20 χρόνο, οι οποίοι έχουν μεγαλώσει σε διαφορετικές εποχές, με εντελώς διαφορετικά πρότυπα και στόχους;!;!;!

Από ότι φαίνεται η κοινωνία εξελίσσεται , κάποιοι άνθρωποι όμως έχουν μείνει στάσιμοι σαν κολώνες στην εποχή της Jane Fonda!

Δέχομαι το κάλο που μπορεί να κουβαλάει κάποιος στο κεφάλι του αλλά δε δέχομαι μια συγκιρη που δεν έχει καμία ουσία ούτε για συνουσία!

Άσε δε το καλύτερο κομμάτι! Ένας άνδρας ο οποίος έστω μια φορά έχει πάει με το ίδιο φύλο θεωρείται αν όχι γκέι, αμφιφυλόφιλος. Τουλαχιστον ετσι θα τον θεωρουσαμε σημερα αν θέλαμε να του δωσουμε μια σεξουαλικη ταυτοτητα.

Για έναν «άνδρα» όμως κολλημένο στην εποχή του, σαν το σαρανταρη που γνώρισα ,θεωρείται στρειτ! Έχει την ψευδαίσθηση ότι πήγε με έναν στρειτ (η κλασσική ψευδαίσθηση μιας αδερφής!), απλά και μόνο επειδή δε μπορεί να δεχθεί τον όρο αμφιφυλόφιλος! Φοβάται μήπως και της χαλάσουμε το Όνειρο που βλέπει η κοντή κοιμούμενη!

Τι επίπεδο? Τι ντεκαντανς! Δεν είναι κακό να μιλάμε ελεύθερα για το σεξ είτε αυτό αφορά ομοφυλόφιλους είτε ετεροφυλόφιλους! Όταν όμως πας να μιλήσεις για σεξ και προτιμήσεις σε έναν κακομαμημενο γκέι κομπλεξικό, που νοιώθει γυναίκα τότε έκανες το μεγαλύτερο λάθος!

Και άντε για να μην φανώ και κακός αντιπαρέρχομαι όλα τα προαναφερθέντα και θα σταθώ στο σημείο της ξινίλας! Ένας τέτοιος άνθρωπος που δε μπορεί να συμβαδίσει με τις νέες άλλαξες και γενιές δεν ευχαριστιέται τίποτα στη ζωή του γιατί απλά μένει μόνος!

Έτσι φτάνουμε στο γεγονός ότι επιθυμίες και οι ανάγκες του δε καλύπτονται με αποτέλεσμα να βγάζει όλη του τη κακία και τη ξινίλα απέναντι στους συνανθρώπους του!

Είναι πολύ άσχημο να μην αφήνουμε τον εαυτό μας ελεύθερο να ζήσει μια και μόνο ζωή! Θα ήταν καλό και φρόνιμο να είμαστε ανοιχτοί σε νέες προτάσεις για τη ζωή, όχι να μένουμε κολλημένοι και στάσιμοι σε μια εποχή!